Chapter Title : അനുരാഗപുഷ്പങ്ങൾ [രുദ്ര]
വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി.... അച്ഛനോട് ചോദിക്കാൻ നിന്നില്ല.... പ്രതാപിയോട് പണ്ടെങ്ങോ തോന്നിയ ഭയം ഇന്നും അത് പോലെയുണ്ട്....
ആദ്യമായിട്ടാകും ആക്സിഡന്റ് പറ്റി കിടക്കുന്ന ഉറ്റ സുഹൃത്തിനെ കാണാൻ ഇത്രയും സന്തോഷത്തോടെ ഒരാൾ പോകുന്നത്.... പുറത്തു കാണിക്കരുതെന്ന് കരുതിയിട്ടും ഇന്ദുവിനെ കാണാൻ പോകുന്ന സന്തോഷം മുഖത്ത് തെളിഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു..... എങ്ങനെയാണ് അവിടെ വരെ എത്തിയതെന്ന് യാതൊരു ഊഹവുമില്ല.... മനസ്സ് പറക്കുകയായിരുന്നു.... ഒപ്പം ശരീരവും....
അരവിന്ദിന്റെ വീടിന്റെ പടിപ്പുരയുടെ ഓരോ പടവും ചവിട്ടുമ്പോൾ നെഞ്ചിനുള്ളിൽ ഒരു ചെണ്ട മേളം നടക്കുന്നത് ചെവിയിൽ വരെ കേട്ടു... മുറ്റത്തും വരാന്തയിലും ആരുമില്ല....
"ഇന്ന് ഡിസ്ചാർജ് എന്നല്ലേ അവൻ പറഞ്ഞത്.... അതോ ഇനി നാളെ ഡിസ്ചാർജ് എന്നാണോ.... ഛെ.... തിടുക്കത്തിൽ മറന്നും പോയല്ലോ.... "
പറഞ്ഞത് സ്വയമാണെങ്കിലും ശബ്ദം കുറച്ച് ഉച്ചത്തിലായി പോയി.... പെട്ടന്ന് ഒരു പാദസരത്തിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു.... അടുത്തേക്ക് ആരോ ഓടി വരുന്നത് പോലെ.... ആരാണെന്ന് നോക്കാതെ തന്നെ ഉറപ്പായിരുന്നു.... കണ്ണുകൾ അങ്ങോട്ടേക്ക് സഞ്ചരിച്ചു.... പെട്ടന്ന് എവിടെ നിന്നോ ഓടി വന്ന് ഇന്ദു എന്റെ മുൻപിൽ സഡൻ ബ്രേക്ക് ഇട്ട പോലെ നിന്നു.... തലയിൽ ഈറനായ തോർത്തൊക്കെ കെട്ടി വച്ചിട്ടുണ്ട്..... വന്ന വേഗതയിൽ അണച്ചുകൊണ്ട് അവൾ തൂണിലേക്ക് ചാരി.... അവൾ എന്നെ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു എന്ന് ആ കണ്ണുകൾ എന്നോട് പറഞ്ഞു.... കണ്ണെടുക്കാതെ അവളും എന്നെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു....
" ആരാ ഇത്.... അവിടെ തന്നെ നിൽക്കാതെ കേറി വാടോ.... താൻ എന്താ അന്യനാണോ.... "
അകത്ത് നിന്നും അരവിന്ദിന്റെ അച്ഛന്റെ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോളാണ് അമൽ ഇന്ദുവിൽ നിന്നും കണ്ണ് എടുത്തത്.... സ്വപ്നത്തിൽ നിന്നും ഉണർന്നത് പോലെ ഇന്ദു ഒന്ന് ഞെട്ടി..... പിന്നെ വന്ന വേഗത്തിൽ തിരിഞ്ഞ് ഓടി.... അത് കണ്ട് ചിരി വന്നെങ്കിലും അത് അടക്കി പിടിച്ച് അമൽ മറുപടി കൊടുത്തു....
" അത് അച്ഛാ .... ആരെയും കാണാഞ്ഞപ്പോ.... ഇനി ഡിസ്ചാർജ് ആയില്ലെന്ന് വിചാരിച്ചു...."
"അപ്പൊ അവൻ എല്ലാം വിളിച്ചു പറഞ്ഞു അല്ലേ.... ഞാൻ കരുതി മോൻ അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവില്ലന്ന്... കൂട്ടുകാരൻ അകത്തുണ്ട് മോൻ കയറി കാണ്.... "
ഒരു കൂട്ടുകാരനെ
💬 Comments
View all comments