Chapter Title : അപർണ എന്ന അപ്സരസ്സ് 3 [Kamadhevan]

ചെയ്യാൻ അവകാശമില്ല.”

അവളുടെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും നിറഞ്ഞു.

“നിഖിലേട്ടാ…”

“മ്മ്?”

“ഞാൻ ഇതുവരെ ആരോടും ഇത്ര വിശദമായി ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല.”

“ഇനി പറയേണ്ടതുമില്ല. നിനക്ക് പറയാൻ തോന്നുമ്പോൾ മാത്രം പറയാം.”

അവൾ പതിയെ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാരിയിരുന്നു.

“നിഖിലേട്ടാ എന്നെ തെറ്റിദ്ധരിക്കില്ലല്ലോ?”

അത് കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ ഹൃദയം ഒന്ന് പിടഞ്ഞു.

“നിന്നെക്കുറിച്ച് ഞാൻ തെറ്റായി ചിന്തിക്കുമോ അപ്പൂസേ?”

അവൾ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

ഞാൻ അവളെ കൂടുതൽ ചേർത്തുപിടിച്ചു.

“നിനക്ക് എന്നോട് എന്തും പറയാം. നിന്റെ പഴയ കാര്യങ്ങൾ കൊണ്ടൊന്നും എന്റെ കണ്ണിൽ നീ മാറില്ല.”

അവൾ കണ്ണുകൾ അടച്ചു.

കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞ് അവൾ വളരെ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

“ഇപ്പോഴാണ് എനിക്ക് കുറച്ചു ഭാരം കുറഞ്ഞ പോലെ തോന്നുന്നത്.”

ഞാൻ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ പതിയെ ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തു.

“അത് മതി.”

അരുവിയുടെ ശബ്ദത്തിനിടയിൽ ഞങ്ങൾ വീണ്ടും നിശ്ശബ്ദരായി.

അവൾ കുറച്ചു നേരം എന്റെ നെഞ്ചിൽ തലവെച്ച് മിണ്ടാതിരുന്നു.

പിന്നെ പതിയെ പറഞ്ഞു…

“നിഖിലേട്ടാ… എനിക്ക് ഇനിയും മൂന്ന് കാര്യങ്ങൾ കൂടിയുണ്ട് പറയാൻ.”

ഞാൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.

“വഴക്ക് ഇടുമോ?”

“നിന്നോടോ അപ്പൂസേ....  നീ എന്റെ കുഞ്ഞല്ലേ ?”

ഞാൻ ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

“നീ എന്ത് പറഞ്ഞാലും ഞാൻ നിന്നോട് വഴക്ക് ഇടില്ല. അതുകൊണ്ടല്ലേ ഞാൻ ഇവിടെ നിന്റെ കൂടെ ഇരിക്കുന്നത്. പറയാനുള്ളതൊക്കെ പറഞ്ഞോളൂ.”

അവൾ കുറച്ചു നേരം എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.

“നിഖിലേട്ടൻ എന്നെ തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്.”

“അപ്പൂസേ…”

ഞാൻ അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു.

“നീ പറയുന്ന കാര്യങ്ങളിൽ നിനക്ക് തെറ്റൊന്നുമില്ല. അതുകൊണ്ട് ആദ്യം തന്നെ