Chapter Title : അപർണ എന്ന അപ്സരസ്സ് 3 [Kamadhevan]

“വാ അപ്പൂസേ…”

അവൾ ഒന്നും പറയാതെ വായ തുറന്ന് ആ ഉരുള വാങ്ങി.

“നന്നായിട്ടുണ്ടോ?”

ഞാൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ അവൾ തലയാട്ടി.

“മ്മ്…”

“അമ്മ ഉണ്ടാക്കിയതാണല്ലേ… നന്നാവാതിരിക്കുമോ.”

അവൾ വീണ്ടും ചിരിച്ചു.

ഞാൻ ഓരോ ഉരുളയായി അവൾക്ക് വാരിക്കൊടുത്തുകൊണ്ടിരുന്നു. ഇടയ്ക്ക് അവൾ എന്റെ കൈയിൽ നിന്നും നേരിട്ട് ചോറ് വാങ്ങും, പിന്നെ വീണ്ടും കുട്ടിയെപ്പോലെ വായും തുറന്ന് ഇരിക്കും.

അവളെ അങ്ങനെ നോക്കിയിരുന്നപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ എന്തോ ഒരു സമാധാനം നിറയുകയായിരുന്നു.

കഴിഞ്ഞ രണ്ട് മാസമായി ഞാൻ കണ്ടിരുന്ന അപ്പൂസ് ഇതായിരുന്നില്ല.

എപ്പോഴും മിണ്ടാതിരിക്കുന്ന, എന്തോ വലിയൊരു ഭാരം നെഞ്ചിൽ ചുമന്നുനടക്കുന്ന, ചിരിക്കാൻ പോലും മറന്നുപോയ ഒരു പെൺകുട്ടിയായിരുന്നു അവൾ.

പക്ഷെ ഇപ്പോൾ…

എന്റെ മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നത് പഴയ എന്റെ അപ്പൂസായിരുന്നു.

ചെറിയ കാര്യങ്ങൾക്ക് കുറുമ്പ് കാണിക്കുന്ന എന്റെ അപ്പൂസ്.

വാശിപിടിക്കുന്ന എന്റെ അപ്പൂസ്.

എന്നെ കളിയാക്കുന്ന എന്റെ അപ്പൂസ്.

എന്റെ കൈയിൽ നിന്നും ചോറ് വാരിത്തിന്നുന്ന എന്റെ കുഞ്ഞ് അപ്പൂസ്.

അവളെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ അറിയാതെ എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.

“എന്താ നോക്കുന്നേ?”

അവൾ പെട്ടെന്ന് ചോദിച്ചു.

ഞാൻ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.

“ഒന്നുമില്ല…”

“കള്ളം.”

അവൾ ചോറും വായിൽ വെച്ചുകൊണ്ട് തന്നെ പറഞ്ഞു.

“എന്താ?”

“എന്നെ നോക്കി കരയുന്നുണ്ടല്ലോ.”

അവൾ അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ കണ്ണുകൾ ഒന്ന് തുടച്ചു.

“കരയുന്നതല്ല അപ്പൂസേ…”

“പിന്നെ?”

ഞാൻ അവളുടെ തലയിൽ പതിയെ കൈവെച്ചു.

“എന്റെ അപ്പൂസ് വീണ്ടും ചിരിക്കുന്നതുകണ്ട സന്തോഷം.”

അവൾ പെട്ടെന്ന് മിണ്ടാതായി.

കണ്ണുകൾ താഴേക്ക് പോയി.

ഞാൻ വീണ്ടും ഒരു ഉരുള ചോറ് അവളുടെ വായിലേക്ക് നീട്ടി.

അവൾ