Chapter Title : അർത്ഥം അഭിരാമം 13 [കബനീനാഥ്] [Climax]

പോലും വേണ്ട…””

സനോജ് അയാളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ജ്വലിച്ചു…

രാജീവ് പകയോടെ അവനെ നോക്കുക മാത്രം ചെയ്തു…

“” നീയും നിന്റെ കൂട്ടുകൃഷിക്കാരിയും മാഷിനെ കൊല്ലാൻ ശ്രമിച്ചതൊക്കെ എനിക്കറിയാം… ഇനിയെങ്ങാനും അങ്ങനെ ആവർത്തിച്ചാൽ, അയാൾക്കു വേണ്ടി നിന്നെ കൊല്ലാനും ഞാൻ മടിക്കില്ല… “

സനോജ് പറഞ്ഞിട്ട് അയാളെ ചെറുതായി ഒന്നു തള്ളി…

ഒന്നു വേച്ച് രാജീവ് നിലത്തു നിലയുറപ്പിച്ചു…

ഷർട്ടിന്റെ ചുളിവ് പിടിച്ചിട്ട ശേഷം രാജീവ് അവനു നേരെ നോക്കി , മുഖത്തെ കണ്ണട ഒന്നുകൂടി ഉറപ്പിച്ചു..

“ നീ ആരുടെ ദേഹത്താ കൈ വെച്ചതെന്ന് മറക്കണ്ട…””

“” സാ…റ് പോയാട്ടെ…….........”

അത് ശ്രദ്ധിക്കാതെ സനോജ് പറഞ്ഞു…

“” കുടിയനും നട്ടെല്ലു തകർന്നവനും… നീയാ കൊച്ചിന്റെ തൊലിവെളുപ്പു കണ്ടാണ് കുരയ്ക്കുന്നത് എന്ന് എനിക്കറിയാം… അല്ലാതെ….........””

രാജീവ് പറഞ്ഞു തീരും മുൻപേ അടി വീണു കഴിഞ്ഞിരുന്നു…

നിന്ന നില്‌പിൽ രാജീവ് ഒന്നുലഞ്ഞു…

ബോധമണ്ഡലം അടി കിട്ടിയത് അറിഞ്ഞു വന്നതും രാജീവ് കയ്യുയർത്തി…

സനോജ് അതേ നിമിഷം ഗേയ്റ്റിലേക്ക് ഒന്നു നോക്കി…

ഒരാൾ ബൈക്കിലിരിക്കുന്നു…

മറ്റേയാൾ ബൈക്കിൽ ചാരി നിൽക്കുന്നു…

അടുത്ത നിമിഷം രാജീവും അവരെ കണ്ടു..

അയാളുടെ ഉയർന്ന കൈ പതിയെ താഴ്ന്നു…

“ വൺ ഡൗണും റ്റു ഡൗണുമാ… മാഷിവിടെ ഇല്ലാത്ത സ്ഥിതിക്ക് , കൊച്ചിനെ കൊണ്ടുവന്നപ്പോൾ ഒരു മുൻ കരുതൽ… ….””

സനോജ് അയാളെ നോക്കി ഒന്ന് ചിറികോട്ടി……

രാജീവിന്റെ മുഖം കോപം കൊണ്ട് ചുവന്നിരുന്നു…

“” സാറിനെ തല്ലാതെ വിട്ടത് എന്റെ മര്യാദ… തല്ല് ചോദിച്ചു മേടിച്ചത് സാറിന്റെ അഹങ്കാരം …. “

ഒന്നു