Chapter Title : ഭദ്ര നോവല്‍ (ഹൊറർ)

വിളിക്കുന്നുണ്ട്

"ന്താ മ്മേ..."

പിന്നിലൂടെവന്ന് സവിത്രിതമ്പുരാട്ടിയുടെ തൊളിൽപിടിച്ചുകൊണ്ട് ചാരു ചോദിച്ചു.

"എവിട്യായിരുന്നു ന്റെ കുട്ട്യേ... ത്രനേരായി വിളിക്ക്ണു.."

അവളെ നോക്കി മുത്തശ്ശിചോദിച്ചു. എന്നിട്ട് ലോട്ടയിൽ വെള്ളമെടുത്ത് ബോധരഹിതയി കിടക്കുന്ന ദാസിപ്പെണ്ണിന്റെ മുഖത്തേക്ക് തെളിച്ചു.

വെള്ളം തെളിച്ചയുടനെ അവളെണീറ്റു, സ്ഥാനം തെറ്റിയ മേൽമുണ്ടുകൊണ്ട് മാറിനെ മറച്ച് അവൾ ചുറ്റിലും നോക്കി സവിത്രിതമ്പുരാട്ടിയും മാറ്റ് ദാസികളുംകൂടെ അവളെ പിടിച്ചെഴുനേല്പിച്ചു.

"ന്താ കുട്ട്യേ...ണ്ടായേ.." അവൾക്ക് നേരെ ശുദ്ധജലം നീട്ടികൊണ്ട് ഭാർഗ്ഗവിതമ്പുരാട്ടി ചോദിച്ചു.

"വല്ല്യാമ്പ്രാട്ടി... കാവില് ...അവിടെ.. " ഭയത്തോടെ അവൾ പറഞ്ഞു.

"ന്താ ച്ച തെളിച്ചു പറയ് ന്റെ കുട്ട്യേ..." ഭാർഗ്ഗവിതമ്പുരാട്ടി അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.

"കാവില്.... കണ്ടു, ചെറിയമ്പ്രാട്ടിയെ, ഏന് പേടിയാ... രക്ഷിക്കണം..."

"ആരെ കണ്ടൂ ന്നാ ഈ പറയണേ..." തമ്പുരാട്ടി ചോദിച്ചു.

" ഭദ്രകുഞ്ഞ്... പിന്നെ നിക്കൊന്നും ഓർമ്മയില്ല്യ..." ഭയത്തോടെ അവൾ പറഞ്ഞു.

"ചതിച്ചല്ലോ ന്റെ ദേവ്യേ ..." ഭാർഗ്ഗവിതമ്പുരാട്ടി നെഞ്ചത്ത് കൈവച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"ഞാനും അന്ന് കണ്ടിരുന്നുന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ല്ലാവരും കൂടെ ന്നെ കളിയാക്കി...,പ്പോ ന്തായി വിശ്വാസായില്ല്യേ.. സാവിത്രിതമ്പുരാട്ടി പറഞ്ഞു.

"നി പ്പ ന്തൊക്കെ അനർത്ഥങ്ങളാണാവോ ണ്ടാവന്റെ ദേവീ... സാവിത്രേ...വേഗം മാധവനെ വിവരാറീക്കാ.. ന്നിട്ട് ങ്ങട് മഠത്തിൽ തിരുമേനിയേം കൂട്ടി വരാ പറയ്യ വേഗയ്ക്കോട്ടെ..."

"ഉം...ആളെ വിടാം അമ്മേ...."

നാഗക്കാവിൽ നടന്ന സംഭവം മുത്തശ്ശിയോട് പറയാൻ വന്ന ചാരു ഒന്നും മിണ്ടാതെ മുറിയിലേക്ക് പോയി.

കിഴക്കേ ഭാഗത്തെ കസേരയിലിരുന്ന് മേശയുടെഅറയിൽ അവൾ നേരത്തെ ഭദ്രയെന്ന് തലക്കെട്ടെഴുതിഅടിവരയിട്ടു വച്ച വെള്ളപേപ്പറെടുത്തു നിവർത്തി.

അടിവരയിട്ടതിന് താഴെ ചോരകൊണ്ട് മൂന്നുവരികൾ എഴുതിയത് കണ്ട ചാരു കസേരയിൽനിന്നും ചാടിയെഴുന്നേറ്റു.

"എന്റെ ലക്ഷ്യം എന്നെ നിഗ്രഹിച്ചവരുടെ