Chapter Title : ഭദ്ര നോവല്‍ (ഹൊറർ)

ഇയ്യത് വിട്ടില്ലേ..." "ഇല്ല്യല്ലോ... എനിക്ക് അറിയണം മുത്തശ്ശി." ചാരു മുത്തശ്ശിയുടെ കവിളിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "നാഗങ്ങൾക്ക് ദിവസവും വിളക്ക് വക്കാൻ ആയില്ല്യം നക്ഷത്രത്തിലൊരു കന്യകയെവേണത്രെ.. ന്നാ മനക്കല് അങ്ങനെയൊരു ജന്മം ജനിച്ചിട്ടില്ല്യ.! കോലോത്തെ അവസാന പെൺതരി ഭദ്രയാ പക്ഷേങ്കിൽ ഓൾടെ നാള് മകായിരുന്നു..." "ന്നിട്ട്.. " ചാരുലത നെറ്റി ചുളിച്ചുകൊണ്ടു ചോദിച്ചു. "ന്നിട്ടെന്താ നാള് കുറേ കഴിഞ്ഞു, ഭദ്ര വളർന്നു. ശെരിക്കും മനക്കലെയൊരു ദാസിപ്പെണ്ണിനെ പോലെയായിരുന്നു ഓളെ ഞങ്ങൾ കണ്ടിരുന്നത്.അക്കാര്യത്തിൽ നിക്ക് ഇപ്പഴും സങ്കടണ്ട്.ന്റെ കുട്ടിയെ ആരും തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല. വർഷങ്ങളോളം അടുപ്പിലെ കരിയും പുകയുംകൊണ്ട് ആ അടുക്കളപ്പുരയിൽ ഓൾടെ ജീവിതം തള്ളി നീക്കി...ഓളെപ്പോഴും പറയുവായിരുന്നു'ന്റെ 'അമ്മ ണ്ടെങ്കിൽ നിക്ക് ഈ ഗതി വരില്ലായിരുന്നു' ന്ന് വല്ലാത്ത നോവ ന്റെ കുട്ടി തന്നത്." "പാവം ഭദ്ര...ലേ..." "ഉം..." ഭാർഗവിതമ്പുരാട്ടി ഒന്ന് മൂളുകമാത്രമേ ചെയ്‌തോള്ളു. "അല്ല മുത്തശ്ശി ഈ ഭദ്രേടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞതാണോ..? "ഇല്ല്യല്ലോ... ന്തേ... " "ഏയ് ഒന്നുല്ല്യ...., ശരിക്കും ഭദ്ര ആരായിട്ടു വരും മുത്തശ്ശിടെ..? "അതിപ്പോ.... ന്റെ വല്യച്ഛന്റെ മകൾടെ മകന്റെ കുട്ടി." "ന്നിട്ട്...എങ്ങനെ മരണപ്പെട്ടു..?" ചാരു വീണ്ടും ചോദിച്ചു. "നാഗക്കാവില് സ്ഥിരം വിളക്ക് വക്കുന്നത് ന്റെ ചേച്ചീടെ കുട്ട്യോള് ലക്ഷിമയും, പാർവതിയുമായിരുന്നു.ഒരീസം ലക്ഷ്മി പുറത്തായി പാർവതിയാണേൽ വീണിട്ട് കാല് ഓടിഞ്ഞിരിക്യായായിരുന്നു.കാവില് വിളക്ക് വക്കാൻ ഏട്ടൻ ഭദ്രയോട്പറഞ്ഞു. "ന്നിട്ടോ....?." ചാരുവിന് ആകാംക്ഷയായി. "ഇത്ര വർഷായിട്ട് ആദ്യായിട്ടാ ന്റെകുട്ടി കാവിലേക്ക് വിളക്ക് കൊളുത്താൻ പോണെ, കൂട്ടിന് ഞാനും പോയി.." "ന്നിട്ട് ന്ത് ണ്ടായി.." ചാരു ചോദിച്ചു "അവിടെ കണ്ട കാഴ്‍ച്ച നിക്ക് മറക്കാൻ കഴിയിണില്ല്യ..." കാവിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് തമ്പുരാട്ടി