Chapter Title : ഭീവി മനസിൽ 14 [നാസിം]

അഞ്ചുന്റെ മുഖം തിളങ്ങിയത്. ഞങ്ങൾ അങ്ങനെ ഓരോന്നും സംസാരിച്ചു ഇരുന്നു. അങ്ങനെ നിൻസി ഇറങ്ങുന്ന ടൈം ആയി. അവൾ വാപ്പിയെ കെട്ടിപിടിച്ചു. വാപ്പി ആശ്വാസിച്ചു. ഉമ്മി ചെറുതായി. കരഞ്ഞു. അവൾ എല്ലാരോടും യാത്ര പറഞ്ഞു. എന്നെ നോക്കി അതു വരെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞിരുന്നവൾ എന്നെ കണ്ടപ്പോ ഓടി വന്നു എന്റെ നെഞ്ചിൽ തലപൂഴ്ത്തി ഏങ്ങി ഏങ്ങി കരഞ്ഞു.,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,, ഞാൻ അവളെ സമാധാനിപ്പിച്ചു ഞാൻ മാറ്റാൻ നോക്കുന്നുണ്ട് എങ്കിലും അവൾ വീണ്ടും എന്നെ കെട്ടിപിടിച് കരയാൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ അവളെ താങ്ങി കൊണ്ട് വന്നു കാറിൽ ചെക്കന്റെ ഒപ്പം ഇരുത്തി. അവൾ എന്നെ നോക്കി കരഞ്ഞു കാറിന്റെ ഡോർ അടച്ചു. ആ നോട്ടത്തിൽ ഞാൻ എന്റെ കുറുമ്പി പെണ്ണിന് എന്നോടുള്ള പ്രേമത്തിന്റെയും കാമത്തിന്റെയും ബഹുമാനതിന്റെയും വ്യാപ്ത്തി ഞാൻ അറിഞ്ഞു. എന്റെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണുനീർ പൊടിഞ്ഞു ഞാൻ മെല്ലെ ഹാളിന്റെ സൈഡിൽ മാറിഇരുന്നു. ഇപ്പൊ ഇവിടെ കണ്ട കരച്ചിൽ ഞങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിൽ എല്ലാരും എല്ലാരോടും പറയും അവരെ മാതൃക ആകണം ഇങ്ങനെ ആകണം ഒരു ആങ്ങളയും പെങ്ങളും. ഇതാണ് സ്നേഹം. പക്ഷെ ഒരാളുടെ ചുണ്ടിൽ മാത്രം ചിരി പൊട്ടും വേറെ ആരുടേം അല്ലാട്ടോ. നമ്മുടെ ബാബി പെണ്ണിന്റെ അവൾക്കല്ലേ അറിയൂ ഇന്നലെ നടന്ന സംഭവങ്ങൾ ഞങ്ങൾ ഫുഡ് അടി കയിഞ്ഞു. സുബൈർക്കാടെ നല്ല പൊളപ്പൻ ബിരിയാണി. ബീഫ് ചിക്കെൻ ഫ്രൈ ഒരു രക്ഷേം ഇല്ലാ. കുറച്ചു വീട്ടിലേക്കു കൊണ്ട് വരാൻ പറയായിരുന്നു. രമ്യാ എന്റെ അടുത്ത് വന്നു പറഞ്ഞു,, ,, ,,, ടാ അവൾക് നിന്നോട് എന്തോ പറയാൻ ഇണ്ട്,,,, ഞാൻ അവളെ നോക്കിയപ്പോ അവൾ എന്റെ അടുത്തേക് വന്നു. അഞ്ചു,,, ദേഷ്യം ആണോ എന്നോട്. ഞാൻ,,,, എന്തിന്. അഞ്ചു,,, ഇന്നലെ അങ്ങനെ വന്നപ്പോ എനിക്ക് എന്തോ പേടിപോലെ ആയി. അതാ ഞാൻ സോറി.