Chapter Title : നൂറയും ശ്രീദേവിയും [ബൾബറി]

എന്ന്,

_"ദേ നോക്കിക്കേ !? ചുമ്മാ കരയല്ലേ ട്ടോ, നമ്മൾ രണ്ടുമല്ലേ ?! പിന്നെന്താ ?! '"_ മനുപതിയെ ശബ്ദം താഴ്ത്തി അവളോട് ചോദിച്ചു, വിടർന്ന വലിയ കണ്ണുകൾ കണ്ണുനീർത്തുള്ളികൾ നിറച്ചുകൊണ്ട് അവനെ നോക്കി, ഓമനത്തും തുളുമ്പുന്ന ആമുഖം മനുവിന് വല്ലാത്തൊരു ആകർഷണീയത ഉണ്ടാക്കി, അവൻ ആ മുഖം ഇരു കൈകൾ കൊണ്ടും കോരിയെടുത്ത് കണ്ണുനീർ തുടച്ചു കൊടുത്തു, ചുണ്ടുകൾ വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു അവൾക്ക്, കണ്ണിൽനിന്ന് കണ്ണുനീർ വീണ്ടും പുറത്തേക്ക് ചാടി തുടങ്ങി, മനസ്സിൽ മനു ചിന്തിച്ചു, "ചേച്ചി ഇതെന്തിനാ കരയുന്നെ എനിക്കല്ലേ നാണക്കേട് വേണ്ടേ," ഒരു പൂച്ച കുഞ്ഞിനെ പോലെ അവൻറെ കൈകളിലേക്ക് മുഖവും വെച്ച് നിൽക്കുന്ന ആ സുന്ദരി പെണ്ണിനെ പെട്ടെന്ന് എന്തോ ഉള്ളിൽ വന്ന ഒരു ഉൾപ്രേരണയാൽ മനു ആലിംഗനം ചെയ്തു, കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾ ആലിംഗന ബന്ധരായി ആ വാതിൽ പടിയിൽ നിന്നു അവർ, ശ്രീദേവിയിൽ നിന്ന് എങൽ അടിക്കുന്ന ശബ്ദം കുറഞ്ഞുവന്നു, മനു രണ്ടു കൈകൾ അവനെയും ചേർത്തുപിടിക്കുന്നതു അറിഞ്ഞു, ചന്ദനം മണക്കുന്ന ആ കഴുത്തിലും തുളസി കതിറിൻ്റെ സുഗന്ധമുള്ള ആ മുടിഇഴകളിലും മനുവിന്റെ കൈകൾ പതിയെ ചലിച്ചു, അവൾ എൻറെ നെഞ്ചിൽ കിടന്നുറങ്ങുകയാണോ എന്ന് മനുവിന് തോന്നിപ്പോയി, നീണ്ട മുടികൾക്കിടയിലൂടെ ബ്ലൗസിന് പുറത്തേക്ക് തുളുമ്പി നിൽക്കുന്ന പുറത്തെ കൊഴുപ്പിലൂടെ അവൻറെ കൈകൾ പതിയെ അരിച്ചിറങ്ങി, പെട്ടെന്ന് അനങ്ങാതെ കിടന്നിരുന്ന തൻറെ നെഞ്ചിൽ ചേർത്ത് കിടക്കുന്ന ചേച്ചി പെണ്ണിന് ഒരു ഇളക്കം, ഇതുകണ്ട് മനു തൻറെ വിരലുകളെ ഒരു വീണ കമ്പികളിൽ എന്നപോലെ അവളുടെ വിരിഞ്ഞ ഗോതമ്പ് നിറമുള്ള കൊച്ചു രോമങ്ങൾ എഴുന്നേറ്റു