Chapter Title : നൂറയും ശ്രീദേവിയും [ബൾബറി]

ഒരു നീർച്ചാൽ ഉണ്ട്, ആ നീർച്ചലിനോട് ചേർന്ന് നിരന്നു കിടക്കുന്ന പാറക്കല്ലിന്റെ മുകളിലായി ഇരുമ്പു കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച മേശകളും ഇരിപ്പിടങ്ങളും ആണുള്ളത്, നമ്മൾ ചായ കുടിക്കാൻ ഇരിക്കുന്ന ചില സമയത്ത് വെള്ളം ഓവർഫ്ലോ വരുമ്പോൾ നമ്മുടെ കാലിലേക്ക് ഒഴുകിയെത്തും, വല്ലാത്തൊരു അനുഭൂതിയാണ് ആ സമയത്ത് നമ്മളിൽ വന്ന ചേരുക, പാറക്കെട്ടിലൂടെ താഴേക്ക് കുതിക്കുന്ന വെള്ളത്തിൽ നിന്നും ഉയർന്നുവരുന്ന ബാഷ്പ കണങ്ങളെ തലോടിവരുന്ന തേൻതെന്നൽ അവിടുത്തെ ഒരു പ്രത്യേകതയാണ്, താഴേക്ക് ജാതിക്കയും കാപ്പിത്തോട്ടവും കൈതച്ചക്ക തോട്ടവും നിറഞ്ഞ മനോഹരമായ വ്യൂ ആണ്, താഴത്തെ തോട്ടം രാത്രി സമയങ്ങളിൽ കാണാൻ പച്ച കളറിലുള്ള ഒരുതരം വലിയ ലൈറ്റുകൾ സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്, ഈ ഇരിപ്പിടത്തിന്റെ ഇടയ്ക്കിടക്കായി ക്രിസ്മസ് ട്രീകൾ വെച്ചുപിടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്, നിങ്ങളെ നാട്ടിൽ അതിനെന്താ പറയുക എന്നെനിക്കറിയില്ല, അതിന്റെ എല്ലാം കീഴിലായി ഓരോ ടേബിളും ഉണ്ട്, കമിതാക്കൾ എല്ലാം അവിടെവിടങ്ങളിലായി മാറിയിരുന്നാണ് ഉല്ലാസം കണ്ടെത്തുന്നത്, ഇങ്ങേര് കോളേജിൽ പോയി പഠിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ വലിയ എഞ്ചിനീയർ ആയേനെ, എന്ന് പലപ്പോഴും തോന്നി പോയിട്ടുണ്ട്, അത്രക്ക് മനോഹരമായയാണ് അങ്ങേര് ഇതെല്ലാം സെറ്റ് ചെയ്തത്, അശോകേട്ടന് രണ്ടുകുട്ടികളായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്, എൻറെ പ്രായമുണ്ടായിരുന്ന ഒരു മോനും പിന്നെ ഒരു മോളും, അവര് രണ്ടുപേരും ഒരു ആക്സിഡന്റിൽ മരിച്ചു പോയതാണ്, കോളേജിൽ പഠിക്കുന്ന സമയത്ത് ആയിരുന്നു അത് സംഭവിച്ചത്, അതിൽ മരവിച്ചു പോയ അങ്ങേർക്കും ഭാര്യക്കും ഒരു മാറ്റം വേണമെന്ന് ചിന്തിച്ചാണ് ഇങ്ങേര് ഈ കട വെച്ച് ഇങ്ങനെ ഒരു സെറ്റപ്പ് ഇവിടെ ഉണ്ടാക്കിയെടുത്തത്, ഇപ്പൊ അങ്ങേർക്ക് ഒരുപാട് കുട്ടികൾ ഉണ്ടെന്നാണ് പറഞ്ഞാണ് ഇടയ്ക്കിടെ അങ്ങേര് ആശ്വാസം കണ്ടെത്തുന്നത്. ശ്രീദേവി പറഞ്ഞു,