Chapter Title : ബുദൂർ ഇഫ്രീത്തിന്റെ രാജ്ഞി 4 [സൂർദാസ്]

പലപ്പോഴും അരഭാഗം പിന്നോട്ട് വളച്ചാണ് താൻ അവളെ ആലിംഗനം ചെയ്യാറ്... പക്ഷേ അവൾ ഒരു കൈ കൊണ്ട് തന്റെ അര ഭാഗം അവളിലേക്ക് കൂടുതൽ അമർത്തി ആലിംഗനത്തിന്റെ സമയം ദീർഘിപ്പിക്കുന്നില്ലേ എന്നൊരു സംശയം...? "വേണ്ട ... എല്ലാം തന്റെ തോന്നലുകളാവും.. അവൾ തന്റെ പൊന്നോമന പെങ്ങളാണ്... തെറ്റിദ്ധരിച്ച് അവളുടെ സ്നേഹം നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ പിന്നെ മരിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്. " മനസ്സിനെ സ്വയം സമാധാനിപ്പിച്ച് അവളിൽ നിന്ന് കഴിയുന്നത്ര അകലം പാലിച്ച് സൂക്ഷ്മത പുലർത്തിയാണ് പിന്നീട് ഗാസി ദിനങ്ങൾ തള്ളി നീക്കിയത്... ഗാസിയുടെ അകൽച്ച ബുദൂറിനും മനസ്സിലായി, എങ്കിലും ....അവൾ മനപ്പൂർവ്വം എന്തേലും കുറുമ്പ് കാട്ടി പിണങ്ങി അവനെ തന്റെ അരികിലെത്തിക്കും. തീൻമേശയിലേക്ക് അവൻ വരുമ്പോൾ അവളെ അവിടെഒന്ന് കാണാതിരുന്നാൽ മതി കൊടുങ്കാറ്റ് പോലെയാണ് അവൻ അവളുടെ റൂമിലേക്ക് ഓടുക.. അടുത്ത് തോഴിമാരുണ്ടെങ്കിൽ അവരെ ചീത്ത പറഞ്ഞ്, ബുദൂറിന്റെ കൈ പിടിച്ച് കൊണ്ട് വന്ന് തന്റെ അരികിലിരുത്തിയാലേ അവന് ഭക്ഷണമിറങ്ങൂ... അവളുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞാൽ ഇവനെന്ത് ചെയ്യും.... പട്ടിണി കിടന്ന് ചാവ്വോ.... എന്ന ഉമ്മിമാരുടെ കളിയാക്കി യുള്ള ചിരി അവന്റെ നെഞ്ച് പൊള്ളിക്കും. അവന്റെ കണ്ണിൽ നിന്ന് നീർമണികൾ ഉരുണ്ട് കൂടി തുളുമ്പുമ്പോൾ ബുദൂറിനും സങ്കടം വരും... ഒരിക്കൽ ആറോ ഏഴോ വയസ്സുള്ള സമയത്ത് ഇത് പോലെ ഉമ്മിമാർ ഗാസിയെ കളിയാക്കിയപ്പോൾ അവൾ പറഞ്ഞത് " ഞാൻ എന്റെ ഭായി ജാനെ മാത്രമേ കല്യാണം കഴിക്കൂ ... ഭായിജാനെ കരയിച്ച് ഇവിടെന്ന് എങ്ങോട്ടും പോവില്ല" എന്നാണ്.

"സ്വന്തം ആങ്ങള യെ കല്യാണം കഴിച്ച് അവന്റെ സങ്കടം മാറ്റാൻ നടക്കുന്ന കുഞ്ഞിപെങ്ങൾ "..... എന്ന് പറഞ്ഞ് രണ്ട് ഉമ്മി മാരും ആർത്ത് ചിരിച്ചു. ഒരിക്കൽ നിഷാപൂരിന് തൊട്ടടുത്ത നഗരമായ തൂസിലേക്ക്, ഭരണപരമായ ഒരു അതീവരഹസ്യ തീരുമാനം അവിടുത്തെ വസീറിന് കൈമാറാൻ ചക്രവർത്തി ഗാസിയെ ഏൽപിച്ചു... തൂസും, നിഷാപൂരും തമ്മിൽ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും ഏഴ് ദിവസത്തെ വഴിദൂരമുണ്ട്. ഉടവാൾ ധരിച്ച് സിൽസില എന്ന തന്റെ കാപ്പിരി ക്കുതിരയുടെ പുറത്ത് തൂസിലേക്ക് പുറപ്പെട്ട ഗാസി കണ്ണിൽ നിന്ന് മറയുന്നത് വരെ ബുദൂർ അവനെ നോക്കി കൊണ്ട് നിന്നു.