Chapter Title : ചാരുലത [അശ്വത്ഥാമാവ്]

ഞാനും അവനും ഇനിയെന്ത് എന്നുള്ള ഗഹനമായ ചിന്തയിൽ ആണ്ടു.

അവസാനം അവൻ ഒരു വഴി കണ്ടെത്തി.

മതില് ചാട്ടം.

പെണ്ണിനോട് ചോയ്ക്കാൻ ഒള്ള പേടിയും കൊറച്ചിലും കാരണം,

അവളുടെ തന്തേയോട് നേരിട്ട് ചെന്ന് ചോദിച്ച എനിയ്ക്ക് അതത്രയ്ക്കങ്ങോട്ട് ദെഹിച്ചില്ലേലും,

പിന്നെ കാര്യം എന്റെയായതു കൊണ്ടും,

ആ കഴുവേറി പച്ച തെറി വിളിച്ചത് കൊണ്ടും ഞാൻ അങ്ങോട്ട് സമ്മതിച്ചു.

അന്ന് രാത്രി അവനെ വീട്ടിൽ ആക്കി ഞാൻ വണ്ടി പറപ്പിച്ചു.

എങ്ങനെയും അവളോട് പറയണം,

സമ്മതം ആണേൽ നാളെ സജേനേം പിള്ളേരേം കൂടി പോയി വിളിച്ചിറക്കണം.

പറ്റുവാണേൽ അവളുടെ തന്ത ആ ശാന്തൻ കഴുവേറിനേം ഒന്ന് പൂശണം

എന്നൊക്കെ വിചാരിച്ച് ഞാൻ അവളുടെ വീടിനടുത്തെത്തി.

അമാവാസി ആയിരുന്നു,

നല്ല ഇരുട്ട്,

ഞാൻ ഒച്ചയുണ്ടാക്കാതെ പതുക്കെ മതിൽ ചാടി കെടന്നു,

എവിടെയും വെട്ടമില്ല,

പമ്മി പമ്മി വീടിന്റെ പിന്നാമ്പുറത്തെത്തി.

വാതിൽ മെല്ലെ തള്ളി നോക്കി.

തുറക്കുന്നില്ല.

അപ്പോളാണ് ഞാൻ നിൽക്കുന്നതിന്റെ മുകളിൽ കൊറച്ചു ഓടുകൾ സ്ഥാനം തെറ്റി ഇറുക്കുന്നത് കാണുന്നത്, ആരോഗ്യമുള്ള ശരീരം ആയതിനാൽ ഭിത്തിയുടെ വാരിപ്പിലൂടെ പിടിച്ചു കയറി ആ ഓടുകൾ ഇളക്കി അകത്തു കയറുവാൻ എനിക്കൽപപ്പo പോലും ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടായില്ല.

തുടരണോ ??...................

പ്രിയപ്പെട്ട വായനക്കാരെ.

ചുമ്മാ ഇരുന്നപ്പോൾ എഴുതിയ ഒരു കഥയാണ്.

എങ്ങനെ ഇണ്ടാവും എനൊന്നും അറിയില്ല.
ഇനിയും ഒരു പാര്ട്ടൂടി എഴുതി ഇത് അവസാനിപ്പിക്കുകയാണ്

നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ കമന്റുകളായി രേഖപ്പെടുത്തുക.
പേജുകളുടെ എണ്ണത്തെ കുറിച്ച വലിയ പിടിയൊന്നുമില്ല.
ഇപ്പ്രാവശ്യം കുറഞ്ഞു പോയാൽ അടുത്തതിൽ കൂട്ടിപിടിയ്ക്കാം.