Chapter Title : ദമയന്തിപ്പൂട്ട് 2 [നളിനി രമണൻ]

പ്രിയപ്പെട്ട വായനക്കാരേ... കഴിഞ്ഞ പാർട്ടിനു തന്ന റെസ്പോൺസിനു നന്ദി...

രണ്ടു കാലഘട്ടങ്ങളിൽ നടക്കുന്ന കഥയാണിത്. ചില ഫാന്റസി elements ഉണ്ട്. Predictable ഒക്കെത്തന്നെയാണ്... എന്നാലും,എല്ലാവർക്കും ഇഷ്ടമാകും എന്ന് കരുതുന്നു.

ഇതൊരു love story തന്നെയാണ്... Love story മാത്രമാണ്.....

03- 09- 1962

സമയം രാത്രി പതിനൊന്നു മണിയോടടുത്തു.. എന്നിട്ടും തന്റെ എട്ടുകെട്ടിന്റെ ഇടനാഴിയിലൂടെ ഉറക്കമില്ലാതെ നടക്കുകയാണ് കുപ്പു സ്വാമി. കുറച്ച് കാലങ്ങളായി ഇങ്ങനെയാണ്. ഉറക്കം വളരെ കുറവ്. മനസമാധാനമില്ല.

അൻപതു കഴിഞ്ഞതോടെ തന്റെ അച്ഛനും ഇങ്ങനെയായിരുന്നു എന്നയാളോർത്തു.

പാരമ്പര്യം നിലനിർത്തിക്കൊണ്ട് പോകാൻ വളരേ ചെറിയ പ്രായത്തിൽ തന്നെ താന്ത്രികവിദ്യകൾ ഹൃദിസ്ഥമാക്കിയ മകനുണ്ടായിട്ട് പോലും വാർദ്ധക്യസമയത്ത് അച്ഛന് ആധിയായിരുന്നെങ്കിൽ തന്നെപ്പോലൊരു ഗതികെട്ടവന്റെ കാര്യം പറയാനുണ്ടോ!!!!!

ആയ കാലത്ത് പത്ത് പിള്ളേരെ ഉണ്ടാക്കിയാൽ വയസ്സാം കാലത്ത് ആധിയില്ലാതെ ഇരിക്കാമായിരുന്നു. പത്തിലൊമ്പത് കേടായാലും ബാക്കിയൊന്നുണ്ടല്ലോ....

ഇതിപ്പോ നല്ലതും ചീത്തയും ഒക്കെയായിട്ട് ആകെ ഒന്നിനെയേ അമ്മ തന്നുള്ളൂ... അതാണെങ്കിലങ്ങാനൊരെണ്ണം...

സ്വാമിയുടെ നെടുവീർപ്പ് ഇരുട്ടേറ്റു വാങ്ങി. അപ്പോഴാണ് പടിഞ്ഞാറേപ്പറമ്പിലൊരനക്കം കണ്ടത്...

നല്ല നേന്ത്രവാഴകളാണ്. ഒന്നു പൊങ്ങി വരുന്നതേയുള്ളു... ഏതോ നായ്ക്കൾ കക്കാൻ വന്നിരിക്കയാണ്...

കുപ്പുസ്വാമി നിമിഷനേരം കൊണ്ട് മുറ്റത്തെത്തി...

അവന്മാരുടെ അടുത്തെത്തിയിട്ട് കത്തിക്കാമെന്നു കരുതി റാന്തൽ തിരിതാഴ്ത്തിപ്പിടിച്ചു.

ഏകദേശം അടുത്തെത്തിയപ്പോഴാണ് സ്വാമി ആ ശബ്ദം ശ്രദ്ധിച്ചത്....

"ആഹ്ഹ്ഹ്... ആഹ്ഹ്ഹ്... ആഹ്ഹ്ഹ്ഹ്..... ദമയന്തീ..... ആഹ്ഹ്ഹ്..."

ഒന്നുകൂടെ ശ്രദ്ധിച്ചു കേട്ടപ്പോൾ അത് സ്വന്തം വിത്തിന്റെ സ്വരമാണെന്നു കുപ്പുസ്വാമി തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

മൈര്.... വീട്ടിലെ വല്ല പണിക്കാരികളെയും വെച്ച് കഴപ്പ് തീർക്കുന്നുണ്ടാകും നായിന്റെ മോൻ... കുടുംബം മുടിക്കാനായിട്ട്....ഇവനെ ഞാനിന്ന് തീർക്കും...

സ്വാമി പല്ല് ഞെരിച്ചുകൊണ്ട് മുന്നോട്ട് നടന്നു.

അപ്പോഴാണ്