Chapter Title : ദമയന്തിപ്പൂട്ട് 5 [നളിനി രമണൻ]

അരവിന്ദേട്ടനെ കാണാൻ? ഇത്രേം ഭംഗിയുള്ള വേറൊരു മനുഷ്യനേം ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല.... അരവിന്ദേട്ടൻ എന്റെ ഭ്രാന്ത് തന്നെയാ... പക്ഷേ, അത്‌ നിങ്ങടെ മുത്തശ്ശൻ മന്ത്രം ചൊല്ലി ഉണ്ടാക്കിയ ഭ്രാന്തോന്നും അല്ല 😤😤😤😤.... അങ്ങനെങ്ങാനും പറഞ്ഞാൽ കൊല്ലും ഞാൻ ....!!!"

അവൾ ചൂണ്ടു വിരൽ കൊണ്ട് അവന്റെ നെഞ്ചിലൊന്നു കുത്തി.....

അവനൊന്നും പറയാതെ അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഉമ്മ വെച്ചു...

"പിന്നേ... ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞാൽ ദേഷ്യപ്പെടുവോ? "

മൗര്യ അവന്റെ മുഖം രണ്ടു കൈകൾക്കൊണ്ടും പിടിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു..

"എന്താടാ?"

അരവിന്ദിന്റെ ശബ്ദം സ്നേഹധിക്യത്താൽ കുഴഞ്ഞിരുന്നു....

നമുക്കിവിടെ നിന്നാ പോരേ അരവിന്ദേട്ടാ? ഇവിടെ ഏതേലും യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ PhD ചെയ്യാലോ.... നമ്മള് കാലിഫോർണിയയിൽ പോയാൽ വൈകുന്നേരം ഇതുപോലെ കുളക്കടവിൽ വന്നിരിക്കാൻ പറ്റുവോ? നമ്മളിത്രേം മെനക്കെട്ട് റെഡിയാക്കിയെടുത്ത പത്തായപ്പുര മിസ്സ്‌ ചെയ്യില്ലേ? നമ്മുടെ കോളേജ് മിസ്സ്‌ ചെയ്യില്ലേ? നിങ്ങള് കൂടെയുണ്ടായിരിക്കാൻ വേണ്ടിയല്ലേ അച്ഛനിങ്ങനെ വാശിപിടിക്കണേ...."

മൗര്യ അവന്റെ കഴുത്തിൽ മുഖം ചേർത്തു വെച്ചു കൊഞ്ചി. അരവിന്ദ് കുറച്ചു നേരത്തേക്കൊന്നും പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും ഒടുവിൽ മൗനം വെടിഞ്ഞു.

"നിന്റെ ഇഷ്ട്ടം പോലെ ചെയ്യാം "

മൗര്യ അവന്റെ കഴുത്തിൽ പിടിമുറുക്കി. രണ്ടു കവിളിലും മാറി മാറി ചുംബിച്ചു....

"പിന്നേ......."

അവളുടെ ശബ്ദം കൂടുതൽ നേർത്തതായി...

"നമുക്ക് one more പോയാലോ 😌😌.."

അരവിന്ദ് അവളുടെ കൊഞ്ചൽ കേട്ട് കുറച്ചു നേരം ചിരിച്ചു....

"നീയെന്നേം കൊണ്ടേ പോകൂ ല്ലേ? കള്ളിപ്പെണ്ണ്...."

അവൻ വിരലുകൾ അവളുടെ ചന്തിയിലൂടെ ഓടിച്ചു....

പെട്ടന്നാണ് പുറത്തു ഹോൺ അടിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടത്.... രണ്ടാളും ഞെട്ടിപ്പോയി...

മൗര്യ തലക്കിട്ടൊന്നടിച്ചു...

"അവര് വന്നു 😤😤😤😤... കണ്ട