Chapter Title : ഡേവിഡ് ഡേവിഡ് മിസ്റ്റർ ഡേവിഡ് 1 [ഡേവിഡ് ജോൺ]

ആർക്കറിയാം. ട ട തെമ്മാടി. നീ പോടീ. ഞാൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഓടി. ചേച്ചി പുറകെയും. വീടിന് ചുറ്റും രണ്ടു വട്ടം ഓടി ചേച്ചി മടുത്തു. മടുത്തിരുന്ന ചേച്ചിയുടെ ചെവിയിൽ പോയി ഞാൻ പറഞ്ഞു. നല്ല സുന്ദരിയാട്ടോ.

അപ്പോഴേക്കും സന്ധ്യയായി ഉമ്മറത്തെ ലൈറ്റ് ഒക്കെയിട്ട് വീണ്ടും വർത്താനം പറഞ്ഞിരുന്നു. ഞങ്ങൾ എന്റെ സ്കൂളിനെ കുറിച്ചും കൂട്ടുകാരെ കുറിച്ചും ചേച്ചിയുടെ വീട്ടുകാരെ പറ്റിയും നാടിനെ പറ്റിയും ഒക്കെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. ടാ, എനിക്കു ഒരു കാര്യം സീരിയസ് ആയി പറയാനുണ്ട്. നീ കുറച്ചു നേരമായി നല്ല പോലെ ചോര കൂടിക്കുന്നുണ്ട്. അത് ഞാനങ്ങ് സഹിക്കും. ഞാൻ നിന്നോടു അടുത്ത് പെരുമാറുന്നു എന്നു കരുതി ഒരിക്കലും അത് മുതലെടുക്കാൻ നോക്കരുത്. ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല. നമുക്ക് നല്ല കൂട്ടുകാരാവാം. നിനക്കു പറ്റിയ പ്രായമാവുമ്പോൾ വേണ്ടതൊക്കെ നടക്കും. പക്ഷേ അതിപ്പോഴല്ല. എന്റെ പൊന്നു ചേച്ചി, അത് വിട്. ഞാൻ ചേച്ചിയെ വളക്കുന്നില്ലേ. അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ വളയ്ക്കാൻ പറ്റിയ ചളുക്ക്. പോടാ നാറി, പിന്നെന്തിനാടാ ഒളിഞ്ഞു നോക്കിയത്.

അപ്പോഴേക്കും ഒരു ജീപ്പിന്റെ വെട്ടം വന്നു. അപ്പനും അമ്മച്ചിയും രഘുവേട്ടന്റെ കൂടെ തിരിച്ചു വന്നു. രഘുവേട്ടന്റെ കൂടെ തിരിച്ചു പോകാനിറങ്ങിയ ചേച്ചി തിരിഞ്ഞു നിന്നു പറഞ്ഞു. അപ്പോ ഞാൻ പറഞ്ഞതൊക്കെ ഓർമയുണ്ടല്ലോ. എന്നതാടി മോളെ എന്നമ്മച്ചി ചോദിച്ചപ്പോൾ എന്റെ ചങ്കൊന്നു പിടച്ചു. ഒന്നുമില്ലെന്നെ, മര്യാദക്ക് പത്താം ക്ലാസ്സ് പാസാവൻ പാറഞ്ഞതാണെ ന്നു പറഞ്ഞു ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചേച്ചി അങ്ങ് പോയി. അതോട് കൂടി ഞങ്ങൾ കട്ട കമ്പനി ആയി. ഞങ്ങൾ രണ്ടു പേരും മാത്രമുള്ളപ്പോൾ