Chapter Title : ദേവനന്ദ 6 [വില്ലി]

തന്നെ പട്ടിണിക്കിട്ടതിന്.  "

അവൾ പെട്ടന്ന് തല വെട്ടിച്ചു എന്റെ നോട്ടത്തിൽ നിന്നു ഒഴിഞ്ഞു മാറി...

" സോറി..  "

കുറച്ചു നേരത്തെ മൗനം വെടിഞ്ഞു അവൾ പറഞ്ഞു.

":എന്തിന് ?  "

" ചീത്ത കേട്ടില്ലേ അതിന്.  "

" മ്മ് സാരമില്ല.  "

വീണ്ടും മൗനം.  റൂമിനുള്ളിൽ കറങ്ങുന്ന ഫാനിന്റെ ശബ്ദത്തിനു അപ്പുറം ഒന്നും ആ മുറിയിൽ കേൾക്കനുണ്ടായിരുന്നില്ല.  തൊട്ടടുതുണ്ടായിരുന്നിട്ടും പരസ്പരം തമ്മിൽ ഒന്ന് നോക്കനോ മിണ്ടനോ രണ്ടാൾക്കും മടി ആയിരുന്നു. ദേവുവിലൂടെ  ഓരോ തവണ കണ്ണോടിക്കുമ്പോളും  എല്ലാറ്റിനും കാരണക്കാരൻ താനാണെന്ന് മനസിനുള്ളിൽ ഇരുന്നാരോ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്ന പോലെ തോന്നി.

" നല്ല ക്ഷീണം ഉണ്ടോ  ?  "

.  ഉണ്ടെന്നവൾ മറുപടി തന്നു.

" സാരമില്ല   ഇതിപ്പോ തീരും..  എന്നിട്ടു വീട്ടിലേക്ക്  പോകാമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.  "

" നമ്മൾ വന്നിട്ട് ഒത്തിരി നേരം ആയോ ?  "

കറങ്ങുന്ന ഫാനിലേക്കു മാത്രം ശ്രദ്ധ വച്ചുകൊണ്ട് ദേവു ചോദിച്ചു.

" മ്മ്  ..  കുറച്ചായി...  "

" അമ്മയും ചേച്ചിയും?  "

" ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ല.  ഇനി വേണം  വിളിച്ചറിയിക്കാൻ.  "

താനെന്താ ഒന്നും കഴിക്കാതിരുന്നത്. "

മൗനമായിരുന്നു അതിനുള്ള മറുപടി എങ്കിലും ഉത്തരം അവളുടെ കണ്ണുകൾ എനിക്ക് പറഞ്ഞു തരുന്നുണ്ടായിരുന്നു  .  നിറഞ്ഞൊഴുകാൻ വെമ്പി നിൽക്കുന്ന ആ മിഴികളിലെ ദുഃഖം ഞാൻ കണ്ടില്ലെന്നു നടിച്ചു ..

പെട്ടന്ന് കതകു തള്ളിത്തുറന്നു ഹരി കയറി വന്നു.  കൂടെ അമ്മയും ഏടത്തിയും ഉണ്ടായിരുന്നു....

" ഞാനന്നേ പറഞ്ഞതാ ഈ കുട്ടിയോട് വയ്യാന്നുണ്ടേൽ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകാമെന്നു..  ഇപ്പൊ എങ്ങനെ ഉണ്ട് ?  "

കയറി വന്നതേ ശകാരമെന്നോണം ഏടത്തി പറഞ്ഞു.

", കുഴപ്പമൊന്നും ഇല്ല ചേച്ചി.. "

" എന്നിട്ടാണോ തല കറങ്ങി വീണത്?  " അവരെ കണ്ടു എഴുന്നേൽക്കാൻ ഭാവിച്ച ദേവുവിനെ പിടിച്ചു വീണ്ടും കിടത്തി കൊണ്ട് ഏടത്തി പറഞ്ഞു

ഇവൾ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ഉള്ള കാര്യം വീട്ടുകാരോട് ആര് പറഞ്ഞു എന്ന് ഞാൻ ആലോചിച്ചിരിക്കുമ്പോളാണ് വളിച്ച ചിരിയുമായി ഹരി മുറിക്കു വെളിയിലേക്കു ഇറങ്ങിപ്പോയത് കണ്ടത് .

അമ്മക്ക് ഇരിക്കാൻ