Chapter Title : ദേവനന്ദ 8 [വില്ലി]

രീതിയിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു. " ആഹാ.   ഇപ്പോ അങ്ങനെ ആയോ ....  എന്ന വാ ദേവു....  എന്റെ കൈ കയച്ചിട്ടു വയ്യ.... " ഏടത്തിയുടെ അനുവാദം കിട്ടേണ്ട താമസം.  ദേവു ചാടി എന്റെ മുന്നിലേക്കിരുന്നു.... " ദേ ഞാൻ ചെയ്യ്തത് പോലെ ചെയ്താൽ മതി...  ഞാൻ ഇപ്പോൾ വരാ.... " എന്നെയും എന്റെ കാലും ദേവുവിനെ ഏൽപ്പിച്ചു ഏടത്തി അടുക്കളയിലേക്കു നടന്നു .  പുറത്തെ ബാത്റൂമിലേക്ക് ആണെന്ന് തോന്നുന്നു ..

" ഞാൻ വരുമ്പോളേക്കും ആ പെണ്ണിനെ വല്ലതും പറഞ്ഞു കരയിച്ചാൽ എന്റെ സ്വഭാവം മാറും കേട്ടോ നന്ദു...... " പോകുന്നതിനു  മുൻപ് ഒരു താക്കിത് കൂടി തന്നിട്ടാണവർ പോയത് .... " ദേവു ......  " വിളിച്ചത് മാത്രമേ ഓര്മയുള്ളു....  പിന്നെ കണ്ടത് അവളുടെ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന കണ്ണുകൾ ആണ്... " എന്നോട് മിണ്ടണ്ടാ...  പോ... ! ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ പോവണ്ടാ എന്ന്.....  അതെങ്ങനെയാ ആര് പറഞ്ഞാലും കേൾക്കില്ലല്ലോ....  " അവൾ പരാതി എന്ന വണ്ണം പറഞ്ഞു . " എന്റെ പൊന്നു പെണ്ണെ.  നി കരയല്ലേ.... " " നന്ദുവേട്ടനിങ്ങനെ വേദനയെടുത്തു കരയണത് കാണാൻ പറ്റാത്ത കൊണ്ടല്ലേ ഞാൻ വേണ്ട പോകണ്ട എന്ന് പറയന്നത്..  എന്റെ കാര്യം എന്താ മനസിലാകാതെ.... ഇതിപ്പോ ഞാൻ കാരണം അല്ലെ  എന്നോർക്കുമ്പോളാ.... " " ദേവു..  ആര് കാരണവും അല്ല ഇത്.....  ശെരി...   ഞാൻ ഇനി ബൈക്കെടുക്കുന്നില്ല പോരെ.... സത്യമായിട്ടും ഇല്ല.... ആ  കണ്ണൊന്നു തുടച്ചേ..... " ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവൾ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു. അവളുടെ വാക്കുകളിലെ പ്രതിക്ഷേധം പ്രവൃത്തിയിലും തെളിഞ്ഞു കണ്ടു.. കാലിൽ നന്നായി ഒന്ന് അമർത്തി തിരുമ്മിയതും ഞാൻ ഈരേഴുലകവും കണ്ടു...... എന്തോ മനസ്സിൽ വച്ചു പെരുമാറുന്നത് പോലെ. " ദേവു എനിക്ക് വേദനിക്കുന്നുണ്ടട്ടോ " " മിണ്ടാതെ ഇരുന്നോ അവിടെ...  എനിക്ക് ശെരിക്കും ദേഷ്യോ സങ്കടം ഒക്കെ വരണ്ടു.....  ഇങ്ങനെ ചെയ്താലേ വേഗന്നു  നീര് മാറു...  അല്ലാണ്ട് തലോടികൊണ്ടിരുന്നാൽ മാറില്ല..  മിണ്ടാതെ ഇരിക്ക്..   എനിക്ക് അറിയാം....  "

അവളുടെ  അധികാര സ്വരം ഉയർന്നു.  ഒന്ന് പുറത്തു പോയി വന്നപ്പോളേക്കും പെണ്ണാകെ മാറിപോയി .... പിന്നെ ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാൻ പോയില്ല..  ഏടത്തി കൈയും കഴുകി  തിരികയെത്തി ദേവുവിനെയും അവളുടെ പ്രവൃത്തിയും  നോക്കി ഇരുന്നു.. " അവസാനം ദേവു തന്നെ വേണ്ടി വന്നു..  നിന്നേ സഹായിക്കാൻ...  അല്ലെ?  " ഏടത്തി ഒരു