Chapter Title : ദേവനന്ദ 8 [വില്ലി]

ശപിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നറിയുവോ ഞാൻ ആ പാവത്തിനെ........ ദൈവം എന്നോട് പൊറുക്കില്ല ...... " " നീ എന്തൊക്കെയാ പെണ്ണെ ഈ പറയുന്നേ...?  നീ ആദ്യം നേരെ നിന്നേ..... " ബലമായി ഞാൻ എന്നിൽ നിന്നും അവളെ അടർത്തി മാറ്റി..... അവൾ വീണ്ടും എന്നെ കടന്നു പിടിച്ചു...  പെണ്ണിന് സന്തോഷം കൊണ്ടാണ്...  അത്രനാൾ തെറ്റുധരിക്ക പെട്ടിരുന്ന തന്റെ ചെറിയമ്മയെ പഴയ സ്നേഹത്തോടെ തിരിച്ചു കിട്ടിയതിന്റെ..  സന്തോഷം..

" അവർക്കു എന്നോട് പറയരുന്നില്ലേ..... എന്റെ അമ്മ പാവം ആയിരുന്നെന്നു.....  എന്നോട് ഒത്തിരി ഇഷ്ടം ആയിരുന്നെന്നു....  അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ അവരെ വെറുക്കില്ലാരുന്നല്ലോ...   എന്റെ ദേവി...  പൊറുക്കണേ.....  " അവളെന്തൊക്കെയോ പുലമ്പുകയാണ്.  എന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി.... പല വാക്കുകളും അവ്യക്തമായിരുന്നു..  അതിലെ പോയ പലരുടെയും കണ്ണുകൾ ഞങ്ങൾക്ക് മീതെ ആയിരുന്നു . " ദേവൂട്ടി... ദേ എല്ലാരും നമ്മളെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട് ട്ടോ...  നീ നേരെ നിന്നേ.....  " പറഞ്ഞത് ശരിയാണെന്നു തോന്നി അവളെനിൽ നിന്നും അടർന്നു മാറി വീണ്ടും ആ ബെഞ്ചിൽ തന്നെ പോയി ഇരുന്നു.. മുഖം പൊത്തിയിരുന്നു കുറെ നേരം...  കരയുകയാണെന്നു തോന്നിയെങ്കിലും എതിർത്തില്ല.  കരഞ്ഞു തീർക്കട്ടെ എന്ന് കരുതി...  അല്പ നേരത്തിനു ശേഷം അവള് തന്നെ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു നേരെ ഇരുന്നു.  എന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു..  ആ പുഞ്ചിരിയിൽ കണ്ണുനീർ പൊടിഞ്ഞ അവളുടെ മിഴികളും കണ്ണുനീരുങ്ങിയ കവിളുകളും തിളങ്ങി നിന്നു..... " സങ്കടം ഒക്കെ മാറിയോ ?  " " സങ്കടം അല്ല....  സന്തോഷാ....  " അവൾ കൊഞ്ചിക്കൊണ്ടെന്റെ തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.... " നന്ദുവേട്ടനെങ്കിലും എന്നോട് പറമായിരുന്നില്ലേ.... എന്തിനാ എന്നെ ഇങ്ങനെ കളിപ്പിച്ചേ......  " " എങ്ങനെ?  " " ചെറിയമ്മ പറഞ്ഞല്ലോ.  നന്ദുവേട്ടൻ പോയി സംസാരിച്ചു ആണ് അവരെ കൂട്ടി കൊണ്ട് വന്നതെന്ന്.... " എന്ത് കൊണ്ടാകാം അവരങ്ങനെ ഒരു കള്ളം പറഞ്ഞതെന്നെനിക്ക് അറിയില്ല.  എങ്കിലും അവളെ ഞാൻ തിരുത്താനും പോയില്ല. " എന്തിനാ നന്ദുവേട്ട എന്നെ ഇങ്ങനെ സ്നേഹിക്കുന്നെ  ...  എന്താ ഞാൻ ഇതിനു പകരം തരുക.... !"

എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി വച്ചവൾ ചോദിച്ചു.... ഉത്തരം