Chapter Title : ദേവനന്ദ 7 [വില്ലി]

എനിക്ക് എന്റെ സമനില തെറ്റുന്നത് പോലെ തോന്നി...

അവരുടെ ഓരോ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് മുന്നിലും ഉത്തരം മുട്ടുന്നതിനനുസരിച്ചു.. എവിടെ നിന്നോ എന്നിലേക്ക്‌ ദേഷ്യം ഇരച്ചു കയറാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു...  അമ്മയുടെയും ഏടത്തിയുടെയും ഓരോ വാക്കുകളും എന്നെ മുൾമുനയിൽ നിർത്തുന്നത് പോലെ....

" മോനെ... അതൊരു പാവം പെണ്ണടാ ...  ഇത്ര നാളും അതിന് സങ്കടം മാത്രമേ ഉണ്ടായിട്ടുള്ളൂ....  സഹിക്കാവുന്നതിനും അപ്പുറവും അവൾ ഇവിടെ സഹിക്കുന്നുണ്ട്..  ഇനിയും എന്തിനാ അതിനെ ഇങ്ങനെ നീ ദ്രോഹിക്കാൻ നോക്കുന്നത്.  പാപം കിട്ടും എന്റെ കുട്ടിക്ക്.... "

അമ്മയുടെ അവസാന വാക്കുകൾ എന്റെ എല്ലാ നിയന്ത്രണങ്ങളും തെറ്റിക്കാൻ പോന്നതായിരുന്നു..

" അമ്മ എന്ത് പറഞ്ഞാലും..  ആ കേസ് ഇനി ഞാൻ കൊടുക്കാൻ സമ്മതിക്കില്ല....  അയാള് ചത്തോ ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടോ എന്ന് അന്ന്വേക്ഷിക്കൽ അല്ല എന്റെ പണി...  അത്രക്ക് മോളോട് സ്നേഹമുള്ള അച്ഛൻ ആയിരുന്നെങ്കിൽ അവളെ ഇട്ടിട്ടു പോകുമായിരുന്നോ...?  എല്ലാം വെറും അഭിനയം ആണ്..  അയാൾ വന്നാൽ തന്നെയും ആ പെണ്ണിനെ ഇനി സ്വീകരിക്കുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല. .. "

ഞാൻ എന്റെ സർവ്വ ശക്തിയും എടുത്ത് അലറി...  എന്റെ ശബ്ദം അവിടെ എങ്ങും മുഴങ്ങി നിൽക്കെ പിന്നിൽ നിന്നു നിസ്സഹായമായ ഒരു ഏങ്ങലടി മുഴങ്ങി കേട്ടു..  ഞങ്ങൾ എല്ലാം ഒരു പോലെ മുൻകതകിനടുത്തേക്കു നോട്ടം തിരിച്ചു  ....

" ദേവു.....  "

അറിയാതെ ചുണ്ടു മന്ദ്രിച്ചു.. പറഞ്ഞതത്രയും ഒരു കതകിൻ മറവിനുമപ്പുറം ഇരുന്നു അവൾ കേട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് അവളുടെ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന കണ്ണുകൾ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തി.....  വായിൽ നിന്നു വീണവയത്രയും അപ്പോഴത്തെ ആവേശത്തിന് അവരുടെ മുന്നിൽ ജയിക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം