Chapter Title : ദേവനന്ദ 8 [വില്ലി]

ഭംഗി ഉണ്ടായിരുന്നു... " എന്തിനാ നന്ദുവേട്ട എന്നോട് ഇങ്ങനെ?  എന്തിനാ എന്നെ ഇങ്ങനെ കരയിക്കണേ ഇനിയും...?  " എന്നെ ഇരു കൈ കൊണ്ടു ചുറ്റി വരിഞ്ഞവൾ ചോദിച്ചു.  മറുപടി നൽകാതെ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചതേ ഒള്ളു ഞാൻ..

" എന്തിനാ ചിരിക്കുന്നേ..?  ഞാൻ കരയുന്നത് അത്രക്ക് ഇഷ്ടം ആണോ?  " എന്റെ ഞെഞ്ചിൽ ശക്തിയായി ഒന്ന് ഇടിച്ചു അവൾ ചോദിച്ചു.  എനിക്കല്പം നന്നായി തന്നെ അതു വേദനിക്കുകയും ചെയ്തു. " നന്ദുവേട്ട...   എന്നെ ശെരിക്കും ഇഷ്ടം ആണോ നിങ്ങൾക്ക്?  " ദേവു ശബ്ദം താഴ്ത്തി സംശയ രൂപേണ ചോദിച്ചു.  എത്ര പറഞ്ഞാലും അവൾക്കിനിയും എന്റെ മനസ്  മനസിലായിട്ടില്ല എന്നറിഞ്ഞതിൽ വല്ലാത്ത വിഷമം വന്നു നിറയുന്നതിനിടയിൽ അവൾ തുടർന്നു. " എന്നെ കണ്ട അന്നുമുതൽ എന്നോട് വെറുപ്പ് മാത്രമായിരുന്നില്ലേ  ഈ മനസ്സിൽ നിറയെ.  എത്രത്തോളം എന്നെ ശപിച്ചിട്ടുണ്ടാകും.  വെറുത്തിട്ടുണ്ടാകും...   അവസാനം വെറുത്തു വെറുത് അതൊരു കുന്നോളം എത്തിയപ്പോൾ പറയുവാ  എനിക്ക് നിന്നോട്  കടലോളം സ്നേഹം ആണെന്ന്...  ആ ആകാശത്തോളം പ്രണയം ആണീ മനസ്സ് മുഴുവനും എന്ന്..സത്യത്തിൽ .  എനിക്ക് മനസിലാവാനില്ല ഈ ചെക്കനെ..  " അവൾ ശക്തിയായി ഇടിച്ച ഭാഗത്തു വിരലുകള്കൊണ്ടു തഴുകി അവൾ പറഞ്ഞു. " എന്റെ ദേവൂട്ടി...  എന്നെ ഇനിയും സംശയം ആണോ നിനക്ക്?  " " എന്താ വിളിച്ചേ..?  ദേവുട്ടിന്നോ?  " അവളാശ്ചര്യത്തോടെ എന്റെ മുഖത്തെക്കു നോക്കി. " അതെ എന്താ?  " ഞാനവൾക്കു സംശയത്തോടെ  മറുപടി കൊടുത്തു.  അപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇതുവരെ കാണാത്ത ഒരു തിളക്കം ഉണ്ടായിരുന്നു.  ഒന്നുമില്ലെന്നവൾ തല വശങ്ങളിലേക്ക് ചലിപ്പിച്ചു