Chapter Title : ദേവനന്ദ 9 [വില്ലി]

ശരിയാക്കി തരണൊണ്ട്  ഞാൻ.  " അവളുടെ കെറുവ് കേട്ടു വീണ്ടും ഞാനൊന്നു ചിരിച്ചു. " എനിക്ക് ദേഷ്യം വന്നൊണ്ട് ട്ടോ നന്ദുവേട്ട.....എന്നെ   ചുമ്മാ കളിയാക്കുവാ ല്ലേ ......  ചിലസമയത് നമ്മുടെ പൂജാമുറിയിലെ കണ്ണന്റെ അതെ വെടക്ക് ചിരിയാ ഈ നന്ദുവേട്ടനും...  രണ്ടും കള്ളന്മാരാ.......  " ഒരു കള്ളപ്പിണക്കം പുറമെ കാട്ടി അവൾ കടലിന്റെ വിരിമാറിലേക്കു കണ്ണുകൾ പായിച്ചു.  ചിലനേരം അവൾ ദേഷ്യം പിടിക്കുന്നത് കാണാൻ ഒരു കൗതുകമാണ്...

" ഇനി കണ്ടോ.. എല്ലാം അമ്മ പറഞ്ഞത് പോലെ മതി...  അച്ഛൻ വന്നിട്ട് അച്ഛന്റെ അനുഗ്രഹമൊക്കെ കിട്ടിയിട്ട് മതി ഇനി എല്ലാം..... " അതെ അഭിപ്രായം വീണ്ടും അവൾ എടുത്തിട്ട നിമിഷം എന്നിലുണ്ടായ ഭാവമാറ്റങ്ങൾ അവളറിയാതിരിക്കാൻ കഴിയും വിധം ഞാൻ പരമാവധി ശ്രമിച്ചു.  അവളിൽ ഇനിയും അവശേഷിക്കുന്ന ആ പ്രതീക്ഷ എന്നെ വല്ലാതെ സങ്കടത്തിൽ ആഴ്ത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു ....  ഇനിയെങ്കിലും എല്ലാം അവളോട് പറഞ്ഞു കൂടെ എന്ന് ഉൾമനസ്സിൽ ഇരുന്നാരോ പറയുന്നതിന്റെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങി  .  പക്ഷെ അതെ മനസ്സിന് ഇന്ന്  ഒന്നറിയാം..  എനിക്കതിനു കഴിയില്ല എന്നത്... " വിഷമം ആയോ എന്റെ നന്ദൂട്ടനു?  " അച്ഛന്റെ ഓർമകളിൽ സങ്കടം കൊണ്ട എന്റെ ഭാവം കണ്ടു അവൾ ചോദിച്ചു. " സാരമില്ലാട്ടോ...  നമുക്ക് വേണ്ടി അല്ലെ..... " സമാധാനിപ്പിക്കാനെന്ന വണ്ണം  പറഞ്ഞെന്റെ തോളിലേക്ക് തലചായ്ച്ചു അവൾ. " എന്താ നന്ദുവേട്ട ആലോചിക്കുന്നേ...?  " ഏറെ നേരമായിട്ടും ഒന്നും മിണ്ടാതെ വന്നപ്പോൾ അവൾ ചോദിച്ചു. " എനിക്കറിയാം എന്താ..  ആലോചിക്കുന്നതെന്നു...  ഞാൻ പറയട്ടെ..... " വാക്കുകളിൽ അല്പം കൗതുകവും അതിലേറെ കുസൃതിയും