Chapter Title : ദി ടൈം 2 [Fang leng]

ഓടിയാൽ മതി പുല്ല് ഞാൻ നേരത്തേ പറഞ്ഞ സോറി അങ്ങ് തിരിച്ചെടുക്കുവാ നിന്നെ ആ ചീത്തയൊന്നും വിളിച്ചാൽ പോര പൊട്ടൻ

പെട്ടെന്നാണ് സാമിന്റെ മുഖത്ത്‌ ചിരി വിടർന്നത്

റിയ :എന്തിനാടാ ചിരിക്കുന്നേ

സാം :ജൂണോ അവൻ ദാ പോകുന്നു ഞാൻ ഇപ്പോൾ കാശ് വാങ്ങിയിട്ട് വരാം

ഇത്രയും പറഞ്ഞു സാം റോഡിലേക്ക് ഓടി

റിയ :ടാ നിക്ക്

സാം വേഗം തന്നെ ജൂണോയുടെ അടുത്തേക്ക് എത്തി

സാം :അളിയാ

ജൂണോ :സാമേ നീ ഇപ്പോഴും ജീവനോടെ ഉണ്ടോ ഞാൻ കരുതി ആ രാഹുൽ തീർത്തു കാണുമെന്നു

സാം :പോടാ കോപ്പേ എന്നെ ഒറ്റക്ക് വിട്ടു പോയതും പോര നിന്നെ കൊല്ലാനാ എനിക്കിപ്പോൾ തോന്നിയത് പക്ഷെ ഇപ്പോൾ നീ യൊരു മാലാഖയടാ മാലാഖ

ജൂണോ :മാലാഖയോ ഞാനോ

സാം :അതെ നീ തന്നെ ടാ ഒരു 100 ഇങ്ങെടുക്ക്

ജൂണോ :ഓ അപ്പോൾ ഇതിനായിരുന്നു അല്ലേ മൈരേ എന്നെ മാലാഖയാക്കിയത് എന്റേലൊന്നുമില്ല

സാം :ടാ ഇപ്പോൾ കാശ് കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ അവളുടെ മുൻപിൽ ഞാൻ ആകെ നാറും

ജൂണോ :ആരുടെ മുൻപിൽ

സാം :ടാ റിയയുടെ മുൻപിൽ അവളേയും കൊണ്ട് ചായകുടിക്കാൻ കയറിയാതാടാ കയ്യിലാണെങ്കിൽ കാശുമില്ല എന്ത് ചെയ്യും എന്നറിയാതെ നിന്നപ്പോഴാ നീ വന്നത് നീ കാശെടുക്ക് ഞാൻ പിന്നെ തരാം

ജൂണോ :ഇതെന്ത് കൂത്ത് ഞാൻ എവിടുന്ന് എടുത്ത് തരാനാ അതും ആ അഹങ്കാരിക്ക് വേണ്ടി എന്റെ കയ്യിലൊന്നും ഇല്ല

സാം :ടാ കോപ്പേ ബിസ്സിനെസ്സ് എന്ന് പറഞ്ഞു നീയും എന്റെ ചേച്ചിയും കൂടി എന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് എത്ര ലക്ഷം വാങ്ങിയിട്ടുണ്ടെന്ന് അറിയാമോ എന്നിട്ട് ഒറ്റ പൈസ തിരിച്ചു തന്നിട്ടില്ല പെങ്ങൾ അല്ലേ അളിയൻ അല്ലേ എന്നൊക്കെ കരുതി ഞാൻ ഒന്നും ചോദിച്ചിട്ടുമില്ല എന്നിട്ട് നീ എന്നോട് കണക്ക് പറയുന്നു അല്ലേടാ

ജൂണോ :നിനക്ക് എന്താടാ പ്രാന്തോ പെങ്ങളും അളിയനും പോലും ഏത് പെങ്ങൾ ഏത് അളിയൻ ഏത് ലക്ഷങ്ങൾ

സാം :അതൊക്കെയുണ്ട് നീ കാശെടുക്ക്

ഇത്രയും പറഞ്ഞു സാം ജൂണോയുടെ പൊക്കറ്റിൽ കയ്യിട്ട് പൈസ പുറത്തേക്ക് എടുത്തു