Chapter Title : എൻ കാതലിനമേ....2 ❤️❤️🥰 [പ്രണയേശ്വരൻ] [Climax]

ഞാൻ നിന്നെ പ്രണയിക്കുന്നു."

ജിതിൻ സന്തോഷം സഹിക്കാനാവാതെ അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ആ മഴയത്ത്, ആലപ്പുഴയുടെ തെരുവുകളിൽ, അവർ പ്രണയത്തിന്റെ പുതിയൊരു ലോകം കണ്ടെത്തി.

ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ഓഫീസിലെ അവരുടെ ബന്ധം കൂടുതൽ ദൃഢമായി. അവർ പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കി. ജിതിൻ്റെ പരിഭ്രമം മാറി, അവൻ കൂടുതൽ ആത്മവിശ്വാസമുള്ളവനായി. മീനാക്ഷിയുടെ സാമീപ്യം അവന് ഒരു വലിയ കരുത്തായി മാറി.

ഒരു ദിവസം ഓഫീസിൽ വെച്ച് മീനാക്ഷി അവനെ അടുത്തു വിളിച്ചു.

"ജിതിൻ, എനിക്ക് നിന്നോട് ഒരു കാര്യം പറയണമെന്നുണ്ട്."

"എന്താണ് മീനാക്ഷി?"

"എന്റെ വീട്ടുകാർ എനിക്ക് ഒരു വിവാഹാലോചന കൊണ്ടുവന്നിട്ടുണ്ട്."

ജിതിൻ്റെ മുഖം പെട്ടെന്ന് വാടി. അവൻ്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു പേടി അലയടിച്ചു.

"എന്നിട്ട്... നീ എന്ത് പറഞ്ഞു?"

"ഞാൻ പറഞ്ഞു എനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള ഒരാളുണ്ടെന്ന്. പക്ഷേ അവൻ എന്നെക്കാൾ പ്രായം കുറഞ്ഞവനാണെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവർ ഞെട്ടിപ്പോയി."

"അവർ സമ്മതിക്കുമോ?"

"അത് അവർ തീരുമാനിക്കേണ്ട കാര്യമാണ്. പക്ഷേ ഞാൻ നിന്നെ വിട്ടുപിരിയില്ല എന്ന് അവർക്ക് മുന്നിൽ ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു."

ജിതിൻ്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. അവൻ അവളുടെ കൈകൾ മുറുക്കി പിടിച്ചു.

"നീ എനിക്ക് വേണ്ടി ഇത്രയും വലിയൊരു റിസ്ക് എടുത്തു."

"നിനക്ക് വേണ്ടിയല്ല, എനിക്ക് വേണ്ടി. എന്റെ സന്തോഷം നിന്നിലാണ്."

അവർ ഓഫീസിന്റെ ബാൽക്കണിയിൽ നിന്നു. താഴെ ആലപ്പുഴയിലെ കായൽ ശാന്തമായി ഒഴുകുന്നു.

"മീനാക്ഷി, നമ്മൾ ഒരുമിച്ച് ജീവിക്കുന്ന ഒരു വീടിനെക്കുറിച്ച് ഞാൻ സ്വപ്നം കാണാറുണ്ട്."

"എങ്ങനെയുള്ള വീടായിരിക്കും അത്?"

"ഒരു ചെറിയ വീട്. ചുറ്റും ധാരാളം മരങ്ങൾ. ഒരു ചെറിയ തോട്ടം. അവിടെ നമ്മൾ രണ്ടുപേരും സമാധാനമായി ജീവിക്കും.