Chapter Title : എൻ കാതലിനമേ....2 ❤️❤️🥰 [പ്രണയേശ്വരൻ] [Climax]

ഓർത്തെടുത്തു.

"നീ അന്ന് റിപ്പോർട്ട് ടൈപ്പ് ചെയ്യാതെ എന്നെ നോക്കി നിന്നിരുന്നത് ഞാൻ ഇപ്പോഴും ഓർക്കുന്നു," മീനാക്ഷി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"അത് നീ അത്രയ്ക്ക് സുന്ദരിയായിരുന്നതുകൊണ്ടാണ്," അവൻ മറുപടി നൽകി.

"ഇപ്പോഴും ഞാൻ സുന്ദരിയാണോ?"

"എന്റെ കണ്ണിൽ നീ എന്നും ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും സുന്ദരിയായ സ്ത്രീയാണ്."

അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചായഞ്ഞു. അവിടെ അവൾക്ക് ഏറ്റവും സുരക്ഷിതമായ ഇടം കണ്ടെത്തി. പ്രണയം, സൗഹൃദം, വിശ്വാസം—ഇവയെല്ലാം ചേർന്ന ഒരു പുതിയ ജീവിതം അവർക്ക് മുന്നിലുണ്ടായിരുന്നു.

  ചെന്നൈയിലെ മഴ വീണ്ടും പെയ്യാൻ തുടങ്ങി. പക്ഷേ ഇത്തവണ അവർക്ക് ഒരു കുടയുടെ ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവർ മഴയിൽ നനഞ്ഞു, പ്രണയത്തിൽ മുങ്ങി, ജീവിതത്തിന്റെ പുതിയ പാതകളിലേക്ക് കൈകോർത്തു നടന്നു.

മീനാക്ഷിയെന്ന കടലിൽ ജിതിൻ പൂർണ്ണമായും മുങ്ങിപ്പോയിരുന്നു. തിരിച്ചുവരാൻ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചതുമില്ല. കാരണം, ആ കടലിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ അവൻ കണ്ടെത്തിയത് അവന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ അർത്ഥമായിരുന്നു.

"ജിതിൻ..." അവൾ പതുക്കെ വിളിച്ചു.

"ഉം..."

"നമുക്ക് വീടിലേക്ക് നടക്കാം. അമ്മ ചായ ഇട്ടു കാണും."

"നടക്കാം, എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട മീനാക്ഷി."

അവർ കൈകോർത്ത് നടന്നു. അവരുടെ പിന്നിൽ മഴയുടെ സംഗീതവും, മുന്നിൽ പ്രണയത്തിന്റെ പൊൻകിരണങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. ജീവിതം അതിന്റെ എല്ലാ നിറങ്ങളിലുമായി അവർക്ക് മുന്നിൽ വിരിഞ്ഞു നിന്നു.

ചെന്നൈയിലെ ആ ചെറിയ ഓഫീസിൽ തുടങ്ങിയ ആ പ്രണയം, ഒരു വലിയ ജീവിതമായി മാറി. പ്രായത്തിന്റെ മതിലുകൾ തകർത്ത്, ഹൃദയങ്ങൾ തമ്മിൽ കോർത്തുപിടിച്ച ഒരു പ്രണയകഥയായി അത് ചരിത്രമായി.

അവർ രണ്ടുപേരും പരസ്പരം നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. ആ പുഞ്ചിരിയിൽ ആയിരം വാക്കുകളുണ്ടായിരുന്നു. സ്നേഹത്തിന്റെ, കരുതലിന്റെ, വിശ്വസ്തതയുടെ വാക്കുകൾ.