Chapter Title : എൻ കാതലിനമേ....2 ❤️❤️🥰 [പ്രണയേശ്വരൻ] [Climax]

എന്തോ ഒരു ഭാരം ഉണ്ടെന്ന് അവന് തോന്നി.

"എന്താണ് മീനാക്ഷീ? നീ ഇന്ന് വല്ലാതെ നിശബ്ദയാണ്."

അവൾ തന്റെ ഗ്ലാസിലെ വെള്ളത്തിലേക്ക് നോക്കി. വിരലുകൾ ഗ്ലാസിന്റെ വക്കിൽ തട്ടി ശബ്ദമുണ്ടാക്കി.

"ജിതിൻ... എനിക്ക് നിന്നോട് ഒരു കാര്യം പറയണം."

ജിതിൻ അവളുടെ കൈകൾ ചേർത്തുപിടിച്ചു.

"എന്താണ്? നീ ഇത്ര ഗൗരവത്തിലാണല്ലോ."

അവൾ ഒരു നിമിഷം മൗനമായി. പിന്നെ പതുക്കെ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.

"എന്റെ ജീവിതത്തിൽ നീ വരുന്നതിന് മുൻപ്... ഒരാൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. സന്തോഷ്."

ജിതിൻ്റെ വിരലുകൾ ഒന്ന് വിറച്ചു. അവൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവളെ കേട്ടു.

"കോളേജ് കാലമായിരുന്നു അത്. സന്തോഷ്... അവൻ എന്റെ ലോകമായിരുന്നു. നമ്മൾ തമ്മിലുള്ള ബന്ധം വാക്കുകൾക്ക് അപ്പുറമായിരുന്നു. അവൻ്റെ ചിരിയും, അവൻ എന്നെ നോക്കുന്ന രീതിയും... എനിക്ക് അവനെ മറക്കാൻ ഒരിക്കലും കഴിയില്ലായിരുന്നു."

മീനാക്ഷിയുടെ ശബ്ദം ഇടറി. അവൾ ദൂരേക്ക് നോക്കി.

"അന്ന് കോളേജ് ടൂർ പ്ലാൻ ചെയ്ത സമയമായിരുന്നു. എല്ലാവരും വലിയ ആവേശത്തിലായിരുന്നു. മുന്നാറിലേക്കായിരുന്നു യാത്ര. എനിക്കും പോകണമെന്ന് വലിയ ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ വിധി മറ്റൊന്നായിരുന്നു."

"എന്തുപറ്റി?"

"എനിക്ക് കഠിനമായ പനിയായിരുന്നു. ഡോക്ടർ വിശ്രമം നിർദ്ദേശിച്ചു. സങ്കടത്തോടെ ഞാൻ ആ യാത്ര വേണ്ടെന്ന് വെച്ചു. സന്തോഷും ആ യാത്രയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു."

അവൾ ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ടു. കണ്ണുകൾ നിറയാൻ തുടങ്ങി.

"യാത്ര കഴിഞ്ഞ് കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഞാൻ ആ വാർത്ത കേട്ടു. മുന്നാറിലേക്ക പോയിരുന്ന കോളേജ് ടൂർ ബസ് കൊക്കയിലേക്ക് മറിഞ്ഞുവെന്ന്. എല്ലാവരും ഞെട്ടിപ്പോയി. ഞാൻ വിശ്വസിക്കാൻ തയ്യാറായില്ല. സന്തോഷ് അങ്ങനെ പോകില്ല എന്ന് ഞാൻ ഉറച്ചു വിശ്വസിച്ചു."