Chapter Title : എൻ കാതലിനമേ....2 ❤️❤️🥰 [പ്രണയേശ്വരൻ] [Climax]

അവൻ തന്റെ വിരലുകൾക്കിടയിൽ കളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

"എന്താടാ? വയസ്സ് ഒരു പ്രശ്നമാണെന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ?"

"അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല."

"അപ്പൊ ശരി. റൂമിൽ ഒരു 'മച്യുവർ വുമൺ ലവർ' ഉണ്ടല്ലേ! എനിക്ക് മനസ്സിലായി, നിനക്ക് വേണ്ടത് അനുഭവസമ്പന്നമായ പ്രണയമാണ്."

"പോടാ അവിടുന്ന്! നീ വെറുതെ ഓരോന്ന് പറയരുത്."

ജിതിൻ വേഗത്തിൽ എഴുന്നേറ്റ് ജനലരികിലേക്ക് നടന്നു. പുറത്ത് ചെന്നൈ നഗരത്തിന്റെ തിരക്കുകൾ അവസാനിച്ചിട്ടില്ല. വാഹനങ്ങളുടെ ഹോൺ ശബ്ദങ്ങൾ അകലെ നിന്ന് കേൾക്കാം.

"എന്തിന് നാണിക്കുന്നു? സത്യമല്ലേ ഞാൻ പറഞ്ഞത്? ആ പ്രായത്തിലുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് ഒരു പ്രത്യേക ആകർഷണമുണ്ട്. ആ ഒരു പക്വത, ആ ഒരു ഗാംഭീര്യം... അത് ചെറുപ്പക്കാരികളായ പെൺകുട്ടികളിൽ കിട്ടില്ല."

"നീ എന്തിനാ ഈ വിഷയത്തിലേക്ക് പോകുന്നത്?"

"വെറുതെ ഒരു ചർച്ച. നീ അവളെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടല്ലേ? എനിക്ക് ചില കാര്യങ്ങൾ അറിയാം."

ജിതിൻ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ആകാംക്ഷ തെളിഞ്ഞു.

"നിനക്കോ? എന്തൊക്കെ അറിയാം?"

"ഓഫീസിലെ പഴയ പലരും അവളെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കാറുണ്ട്. മീനാക്ഷി അവിടെ ഒരു പവർ ഹൗസാണ്. ആരും അവളെ എളുപ്പത്തിൽ സമീപിക്കില്ല. പക്ഷേ, അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു പഴയ പ്രണയത്തിന്റെ നോവുണ്ടെന്ന് ചിലർ പറയുന്നു."

"പ്രണയമോ? അവളോ?"

"പിന്നെന്താ? ഈ ലോകത്ത് പ്രണയിക്കാത്തവർ ആരാണ്? പക്ഷേ അവളുടേത് കുറച്ച് സങ്കീർണ്ണമായിരുന്നു എന്ന് കേട്ടു. അതുകൊണ്ടാവാം അവൾ ഇപ്പോൾ ഇത്രയും കർക്കശക്കാരിയായത്."

ജിതിൻ വീണ്ടും നിശബ്ദനായി. അവൻ അവളുടെ മുഖം ഓർത്തു. ആ കണ്ണുകളിൽ ഒരുതരം ശൂന്യത അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. അത് പ്രണയനഷ്ടമാണോ?

"നീ അവളെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ ചിന്തിക്കുന്തോറും നീ കൂടുതൽ ആഴത്തിലേക്ക് വീഴും, ജിതിൻ."

"അതൊക്കെ ശരിയാണ്. പക്ഷേ എനിക്ക് അവളെ ഒന്ന് മനസ്സിലാക്കണം."

"മനസ്സിലാക്കാനാണോ അതോ ഒന്ന് തൊട്ടു നോക്കാനാണോ നിന്റെ ആഗ്രഹം?"

"സുദർശൻ! നീ ഇത് എന്ത് തരം സംസാരമാണ്?"

"സത്യം പറയടാ. പുരുഷന്മാർക്കിടയിലെ സംസാരമാണിത്. നീ അവളെ കണ്ടപ്പോൾ നിന്റെ മനസ്സിൽ വന്നത് വെറും സൗഹൃദമാണോ? അല്ലല്ലോ. അവളുടെ ആ സാരിയുടുത്ത് നിൽക്കുന്ന രൂപം, ആ അരക്കെട്ടിന്റെ വളവ്... നീ ശ്രദ്ധിച്ചില്ലേ?"

ജിതിൻ ഒന്ന് വിറച്ചു. അവൻ മനഃപൂർവ്വം ആ