Chapter Title : എൻ കാതലിനമേ....2 ❤️❤️🥰 [പ്രണയേശ്വരൻ] [Climax]

പക്ഷേ, അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു പഴയ പ്രണയത്തിന്റെ നോവുണ്ടെന്ന് ചിലർ പറയുന്നു."

"പ്രണയമോ? അവളോ?"

"പിന്നെന്താ? ഈ ലോകത്ത് പ്രണയിക്കാത്തവർ ആരാണ്? പക്ഷേ അവളുടേത് കുറച്ച് സങ്കീർണ്ണമായിരുന്നു എന്ന് കേട്ടു. അതുകൊണ്ടാവാം അവൾ ഇപ്പോൾ ഇത്രയും കർക്കശക്കാരിയായത്."

ജിതിൻ വീണ്ടും നിശബ്ദനായി. അവൻ അവളുടെ മുഖം ഓർത്തു. ആ കണ്ണുകളിൽ ഒരുതരം ശൂന്യത അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. അത് പ്രണയനഷ്ടമാണോ?

"നീ അവളെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ ചിന്തിക്കുന്തോറും നീ കൂടുതൽ ആഴത്തിലേക്ക് വീഴും, ജിതിൻ."

"അതൊക്കെ ശരിയാണ്. പക്ഷേ എനിക്ക് അവളെ ഒന്ന് മനസ്സിലാക്കണം."

"മനസ്സിലാക്കാനാണോ അതോ ഒന്ന് തൊട്ടു നോക്കാനാണോ നിന്റെ ആഗ്രഹം?"

"സുദർശൻ! നീ ഇത് എന്ത് തരം സംസാരമാണ്?"

"സത്യം പറയടാ. പുരുഷന്മാർക്കിടയിലെ സംസാരമാണിത്. നീ അവളെ കണ്ടപ്പോൾ നിന്റെ മനസ്സിൽ വന്നത് വെറും സൗഹൃദമാണോ? അല്ലല്ലോ. അവളുടെ ആ സാരിയുടുത്ത് നിൽക്കുന്ന രൂപം, ആ അരക്കെട്ടിന്റെ വളവ്... നീ ശ്രദ്ധിച്ചില്ലേ?"

ജിതിൻ ഒന്ന് വിറച്ചു. അവൻ മനഃപൂർവ്വം ആ ഓർമ്മകളെ തടയാൻ ശ്രമിച്ചു, പക്ഷേ പരാജയപ്പെട്ടു. അവളുടെ നടത്തത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ആ ചെറിയ ചലനങ്ങൾ അവന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു സിനിമ പോലെ ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

"ഞാൻ... ഞാൻ അത്രയൊന്നും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല."

"കള്ളം പറയരുത്. നിന്റെ മുഖത്തെ ഈ ചുവപ്പ് എല്ലാം പറയുന്നുണ്ട്. നീ അവളെ കൊതിക്കുന്നു. ഒരു മുതിർന്ന സ്ത്രീയുടെ ആ ഉടൽ സൗന്ദര്യവും അവരുടെ ആധികാരികതയും ഒരു പയ്യനെ എത്രത്തോളം ഉത്തേജിപ്പിക്കുമെന്ന് നിനക്ക് അറിയാം."

"മതിയാക്കൂ. എനിക്ക് ഉറങ്ങണം."

"ഉറങ്ങാൻ പറ്റുമോ? നിന്റെ തലയ്ക്കുള്ളിൽ ഇപ്പോൾ മീനാക്ഷി ഡാൻസ് കളിക്കുകയായിരിക്കും. ശരി, നമുക്ക് മറ്റ്