0%

Chapter Title : എന്റെ ഡോക്ടറൂട്ടി 22 [അർജ്ജുൻ ദേവ്]

Author : _ArjunDev Read All Parts 2821

രണ്ടെണ്ണം കിട്ടാത്തെന്റെ കൊറവാ... മോന്തയ്ക്കിട്ടൊന്നു കൊടുക്കുവാവേണ്ടത്... നശൂലം..!!"'""_ അവസാനംപറഞ്ഞ നശൂലത്തിൽനിന്നുതന്നെ അതാ കൊച്ചിനോടുള്ളതല്ലെന്നു സമ്പൂർണ്ണമായി ബോധ്യംവന്നതുകൊണ്ടും സമാധാനിപ്പിയ്ക്കാൻചെന്ന ജോക്കുട്ടനും ആവശ്യത്തിനു മേടിച്ചുകൂട്ടുന്നതുകൊണ്ടും ഇനിയവിടെനിൽക്കുന്നതു പന്തിയല്ലെന്നമട്ടിൽ ഞാൻപതുക്കെ റൂമിലേയ്ക്കുവലിഞ്ഞു...

പിന്നാലെ മീനാക്ഷിയുമുണ്ട്...

അപ്പോഴും താഴെയോരോന്നുപറഞ്ഞ് പുള്ളിക്കാരി അവനോടും കുഞ്ഞിനോടും ചിതറുവായ്രുന്നു...

ഞാൻമെല്ലെ റൂമിലേയ്ക്കു വലിയുമ്പോൾ, അമ്മ വന്ന് മീനാക്ഷിയോടെന്തൊക്കെയോ ചോദിച്ചു...

ഒരുപക്ഷേ, രോഗവിവരമായ്രിയ്ക്കും...

അതുകാര്യമാക്കാതെ റൂമിലെത്തിയ ഞാൻ, അലമാരയിലും കസേരയിലും മറ്റുമായിക്കിടന്നിരുന്ന എന്റെല്ലാ ഡ്രസ്സുംവലിച്ചുവാരി ബാഗിൽക്കേറ്റി...

ഇനിയെന്തു മറ്റേതെന്നുപറഞ്ഞാലും മതിയിവടത്തെ പൊറുതി...

ഇപ്പൊ കയ്യുംതലയുമേ പോയിട്ടുള്ളൂ... ഇനിമിവടെനിന്നാൽ ഉള്ളജീവനും കട്ടപ്പുറത്താവും...

എന്തിനാ വെറുതെ..??!!

""...നീയിതെന്താ കാട്ടുന്നേ..??"""_ അവസാനത്തെ ജീൻസും ബാഗിലേയ്ക്കു കുത്തിയമർത്തുമ്പോഴാണ് അമ്മയോടുള്ള സംസാരോങ്കഴിഞ്ഞു റൂമിലേയ്ക്കു കയറിവന്ന മീനാക്ഷിയുടെചോദ്യം...

""...കണ്ടൂടേ..?? ഞാമ്പോണ്..!!"""_ തിരിഞ്ഞുനോക്കാതെ മറുപടിപറഞ്ഞ ഞാൻ ബാഗെടുത്തു തോളിലേയ്ക്കിട്ടതും,

""...പോണെന്നോ..?? എങ്ങോട്ട്..??""_ അവളൊന്നുപകച്ചു...

""...നീയിങ്ങനെ ഞെട്ടാൻ നിന്റെ തന്തേടെ കാലിന്റെടയിലേയ്ക്കല്ല, ഞാനെന്റെ വീട്ടിലേയ്ക്കാ പോണെ... മതിയായി എനിയ്ക്കിവിടുത്തെ പൊറുതി..!!"""_ എന്നാലതുകേട്ടതുമവൾ,

""...എടാ... അങ്ങനങ്ങുപോണതു മോശല്ലേ..??"""_ ന്നൊരു ചോദ്യം...

അതുകേട്ടതുമെനിയ്ക്കു വീണ്ടുമങ്ങട് പൊളിഞ്ഞു;

""...അതേ... മോശമാണ്... അല്ലേൽ നീയൊണ്ടാക്കിക്കൊടടീ വണ്ടിപണിയാമ്മേണ്ടി രണ്ടൂന്നുലക്ഷംരൂപ... പറ്റോ നെനക്ക്..??"""_ ഒന്നുചാടിയ ഞാൻ മീനാക്ഷിയുടെ മുഖത്തേയ്ക്കു നോക്കുമ്പോളവിടെ മറുപടിയില്ലായ്രുന്നു...

ഉടനെ,

""...ഞാനപ്പോഴേ നിന്നോടുപറഞ്ഞതാ, പോകാം... പോകാന്ന്... അപ്പൊ നെനക്കല്ലായ്ന്നോ പെറ്റുകിടന്നോളാൻ വയ്യാണ്ടിരുന്നേ..?? എന്നിട്ടിപ്പോൾകണ്ടില്ലേ, ആ പെണ്ണുമ്പിള്ള കിടന്നുചാടീത്..?? തിന്നുമുടിപ്പിയ്ക്കുന്നതും പോരാഞ്ഞ് വണ്ടീംകൊണ്ടിടിപ്പിച്ചേനാ അവരാ ഷോമൊത്തമിറക്കീത്... അനുഭവിച്ചോ..!!"""_ പറഞ്ഞു നാക്കിനു കുറച്ചുറെസ്റ്റ് കൊടുത്തശേഷം,

""...എന്തായാലും ഞാനിറങ്ങുവാ... നെനക്കുവേണേൽ കൂടെവരാം... അല്ലാ, ഇനി വണ്ടിയൊക്കെ ശെരിയാക്കി പതിയേവരുന്നുള്ളുവെങ്കിൽ അതായാലുംമതി... എനിയ്ക്കെന്തായാലും മുഴുത്തു..!!"""_ പറഞ്ഞുമുഴുവിച്ച ഞാൻ മീനാക്ഷിയെയൊന്നമർത്തി നോക്കുമ്പോൾ, എന്തുതീരുമാനമെടുക്കണമെന്നൊരു ബോധ്യവുമില്ലാത്ത അവസ്ഥയിലായ്രുന്നു പുള്ളിക്കാരി...

ആലോചനയ്ക്കൊടുക്കം ഒരെത്തുംപിടിയും കിട്ടാതെ കട്ടിലിലേയ്ക്കിരുന്ന മീനാക്ഷിയെനോക്കി;

""...എന്നാ നീ വരണ്ട... പോർച്ചിലൊരു ബൊലേറോയും ഇന്നോവേംകൂടി കിടപ്പുണ്ട്... അതിന്റെകാര്യത്തിലൊരു തീരുമാനങ്കൂടുണ്ടാക്കീട്ട് മോള് വിളി... ഞാനപ്പോഴേയ്ക്കും വീടുമ്പറമ്പും പണയംവെയ്ക്കാനുള്ള വഴിനോക്കിട്ടേ..!!"""_ ന്ന് പറഞ്ഞ ഞാൻ,

""...എന്നുകരുതി എന്റെയാ തന്തയെക്കൂടി പണയംവെയ്പ്പിയ്ക്കരുത്... വല്യ കൊണവൊന്നുമില്ലേലും നിന്റെപ്പോലെ ഒത്തിരിയൊന്നുമില്ല, അതൊന്നേയുള്ളൂ... അതോണ്ടുപറഞ്ഞതാ..!!"""_ എന്നൊരു മാസ്സ്ഡയലോഗൂടെ കൂട്ടിച്ചേർത്തുകൊണ്ട് തിരിഞ്ഞതും കാണുന്നത്, വാതിലിനരികിൽനിന്നു ഞങ്ങളെ തുറിച്ചുനോക്കുന്ന ആരതിയേച്ചിയെയാണ്...

...ഊമ്പിയോ..??_ ചെറിയൊരു സംശയം...

...ഏയ്‌.! ആദ്യായ്ട്ടല്ലല്ലോ.!

""...എങ്ങോട്ടേയ്ക്കാ..??"""_ കട്ടക്കലിപ്പിലായ്രുന്നു പുള്ളിക്കാരത്തിയുടെയാ ചോദ്യം...

അതിന്,

ഇവളാരടാ ബസ്സിലെ

💬 Comments

View all comments