Chapter Title : ഏട്ടത്തി [Achillies]

കയറ്റിപ്പിടിച്ചു കിച്ചു കെറുവിച്ചു നിന്നു. നേരത്തെ കളിയാക്കിയതിന്റെ കുറുമ്പ് അവന്റെ സ്വരത്തിൽ അറിഞ്ഞ അവൾ അതിമനോഹരമായി മുല്ലമുട്ടു പൊഴിച്ചുകൊണ്ടു ചിരിച്ചു.

"പിടിച്ചു താ...ന്റെ കിച്ചു അല്ലെ...നീ അങ്ങനെ പിടിക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് നല്ലോണം പഠിക്കാൻ പറ്റും അതോണ്ടല്ലേ...പ്ലീസ്...ന്റെ കിച്ചൂട്ടൻ അല്ലെ…"

നീരജ കണ്ണും വിടർത്തി ഇരുന്ന് കൊഞ്ചുന്നത് കണ്ട കിച്ചു ഒരുനിമിഷം സ്വയം മറന്നു പോയിരുന്നു....

"എനിക്ക് എന്ത് തരും…"

മുഖം വിടാതെ കിച്ചു ചോദിച്ചു.

"ഉം…..!!!

ആലോചിക്കും പോലെ ഇത്തിരി ഇരുന്നിട്ട് നീരജ പെട്ടെന്ന് മുഖം വിടർത്തി.

"രാത്രി ടി വി കാണാൻ നേരം തലയിൽ മസ്സാജ് ചെയ്‌തരാം…"

"എന്നെ അന്നത്തെ പോലെ പറ്റിച്ചാൽ ഉണ്ടല്ലോ…"

ചൂണ്ടു വിരൽ നീട്ടി കിച്ചു ചോദിച്ചതും കിലുങ്ങി ചിരിച്ചു നീരജ കൊഞ്ചി.

"ഇല്ലെന്റെ കിച്ചു...പറ്റിക്കത്തില്ല…"

അതോടെ തുടയിൽ ഇരുന്ന വെളുത്ത സുന്ദരി പാദങ്ങളെ അവൻ ഉഴിയാൻ തുടങ്ങി...ഇടയ്ക്ക് വിരലുകളോരോന്നും കറക്കിയും വലിച്ചും ഒക്കെ അവൻ പഠിക്കുന്നതിനിടയിൽ മസ്സാജ് ചെയ്തു.

"ഡാ….ഞാൻ താഴെക്ക് പോവാ...രാത്രിയിലേക്ക് എന്തേലും വെക്കണ്ടേ...എന്നിട്ട് കുറച്ചൊന്നു ഉറങ്ങണം…

രാത്രി ഞ്ഞി എന്താണോ ബാക്കി എന്നറിയില്ലാല്ലോ.."

ബുക്ക് അടച്ചു മുടി വാരികെട്ടി അവൾ വേദനയോടെ അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു.

"ആ ചിരവ വലിച്ചൊന്നു കൊടുക്ക് ഏട്ടത്തി, ചിലപ്പോ നന്നായിക്കോളും…"

"പോടാ ചെക്കാ….ന്റെ കേട്ട്യോനാ….."

"ഓ പിന്നെ, കെട്ട്യോൻ അല്ല കാലമാടനാ,കഴുവേറി.…"

കിച്ചുവിന് വെറുപ്പ് അടക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

"ഡാ….എന്തൊക്കെയാ പറയുന്നേ എന്നു വല്ലോം അറിയോ, നിന്റെ ഏട്ടനാ,..."

അവളുടെ ശാസന കേട്ട് കിച്ചു അവളെ നോക്കി.

"ഈ നിമിഷം വരെ എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടില്ല, എന്നോട് ചെയ്‌തിട്ടുള്ളതൊന്നും എനിക്ക് മറക്കാനും പറ്റില്ല,,...ഏട്ടത്തിയെ ഓർത്തിട്ട് മാത്രാ ഇല്ലേൽ ഒരവസരം കിട്ടിയാൽ ചിലപ്പോ ഞാൻ…"

"കിച്ചൂ….."

നീരജയുടെ സ്വരം ഉയർന്നു, അവളുടെ കണ്ണിൽ ഭയം താഴ്ന്നു പറന്നു.

"നിനക്ക് എന്താ ഭ്രാന്താ…"

അവന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചവൾ ചോദിച്ചു.

"സത്യാ ഏട്ടത്തി, എനിക്കിത് ആരോടും പറയാൻ പറ്റില്ല അമ്മോട്‌ പോലും….പുഴുത്തു നാറിയ ശവത്തിനെക്കാളും അറപ്പാ എനിക്ക് അവനോടു,....

അവന്റെ കഴപ്പിനു ആദ്യം ഇരയാവേണ്ടി വന്ന ഒരു എട്ടു വയസ്സുകാരൻ ഇപ്പോഴും ഉണ്ട് ഉള്ളിൽ എവിടെയോ….

എല്ലാം മറക്കാൻ നോക്കാ