ഏട്ടത്തിയുടെ അനികുട്ടൻ

Ettathiyude Anikuttan | Author : Achuabhi

ഹായ് ഫ്രണ്ട്സ്........

ഞാൻ വീണ്ടും നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി എഴുതുകയാണ്. കഴിഞ്ഞ കുറെ നാളുകളായി പലപല പ്രശ്നങ്ങളും

ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടായവലിയൊരു ഇൻസിഡന്റും

കാരണമാണ് ഇതിലേക്കൊന്നു തിരിഞ്ഞുനോക്കാൻ പോലും പറ്റാതിരുന്നത്.

ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ മാനസികമായും ആകെ തളർന്നിരുന്നു..

""അടങ്ങാത്ത ദാഹം ""എന്ന കഥയുടെ അവസാനഭാഗം എഴുതി തുടങ്ങിയപ്പോൾ ആയിരുന്നു ഈ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ എല്ലാം ഉണ്ടായതു അതിനിടയിൽ ഫോൺ നഷ്ട്ടപ്പെട്ട

കാരണം അതും എഴുതാൻ സാധിച്ചില്ല.

എന്നിരുന്നാലും ഇങ്ങോട് തിരിച്ചുവരണം എന്ന

ആഗ്രഹത്തിൽ ആണ് തിരിച്ചുവരുന്നത്.

എല്ലാവരുടെയും സപ്പോർട്ട് ഉണ്ടാകണം......

ഇഷ്ടമായാൽ ലൈക്&കമന്റ് ചെയ്യണം.

പിന്നെ അവസാനം എഴുതിയ കഥയുടെ അവസാനഭാഗവും വൈകാതെ എത്തിക്കാൻ ശ്രമിക്കും.

തുടങ്ങുന്നു………………………

സമയം  രാവിലെ ഒൻപതുമണി ആകുന്നു.

സേവ്യർ അച്ചായന്റെ ചായക്കടയിൽ കാലിചായയും കുടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന രവിയുടെ മനസിലേക്ക്  പഴയ കാലങ്ങൾ മിന്നിമറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.

മൂന്ന് അനിയത്തിമാരുടെ വിവാഹവും ഇളയ അനിയന്റെ പഠിത്തവും പ്രാരാപ്തവും ഒക്കെയായി നല്ലപ്രായം മുഴുവനും കൂടെപ്പിറപ്പുകൾക്ക് വേണ്ടി തേജിച്ചവനാണ് രവി.

അനിയത്തിമാരെ എല്ലാം നല്ലനിലയിൽ കെട്ടിച്ചു വിട്ടുകഴിഞ്ഞു സ്വതന്ത്രൻ ആകുമ്പോൾ പ്രായം നാൽപതു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.....

ഇനിയൊരു വിവാഹം ഒരിക്കലും നടക്കാത്ത കാര്യമാണ്. ഒരു അനിയൻ ഉള്ളതിനെ കൂടി ഒരു കരയ്ക്ക് അടുപ്പിക്കണം അത് മാത്രം ആയിരുന്നു രവിയുടെ ചിന്ത.

പക്ഷെ സ്നേഹനിധികൾ ആയ അനിയത്തിമാർ വെറുതെ ഇരിക്കാൻ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു.

ഒന്ന് കെട്ടി ഒഴിഞ്ഞതാണെകിലും ഇനിയുള്ള കാലം ചേട്ടന് ഒരു കൂട്ടുവേണം എന്ന് തീരുമാനിച്ച അവർ പേരും കൂടി കൊണ്ടുവന്നതാണ് ഇന്ന് രവിയുടെ ഭാര്യയായി വീട്ടിൽ നിൽക്കുന്നത്......

മൂന്നുവർഷം മുൻപായിരുന്നു രവിയുടെ വിവാഹം.

ഒരു രജിസ്റ്റർ മാരേജിൽ ഒതുക്കിയെങ്കിലും ഇപ്പോൾ സന്തുഷ്ടകുടുംബമായി കണ്ണെത്താദൂരത്തു കിടക്കുന്ന പറമ്പിലെ കൃഷികളും മറ്റുമൊക്കെ നോക്കി ജീവിക്കുന്നു.

റബ്ബറും ഏലവും കുരുമുളകും....

മലകളും താഴ്വരകളും. പ്രകൃതി മനസറിഞ്ഞു അനുഗ്രഹിച്ച സ്ഥലമായിരുന്നു അവിടം. ദൂരെ നിന്ന് ബസ്സിന്റെ ഹോൺ മുഴങ്ങിയതും കാലിഗ്ലാസ് മേശപ്പുറത്തേക്കു വെച്ച രവി വെപ്രാളത്തോടെ തന്നെ പൈസയും നൽകി പുറത്തേക്കിറങ്ങി.

"ഹ്മ്മ്മ് …………

എന്താ രവി നിനക്കിന്നു വല്ലാത്ത സന്തോഷം ആണല്ലോ."  ചായ അടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു സേവ്യർ അച്ചായൻ തിരക്കി.

"ഇന്ന് അനിയന്റെ പഠിത്തമൊക്കെ കഴിഞ്ഞു വരുന്ന ദിവസമല്ലേ അച്ചായാ....""

""ആഹ്ഹ ……… വെറുതെയല്ല ഈ വെപ്രാളം.""

അയാൾ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ജോലി തുടർന്നതും രവി ബ്രെക്ക് ചവിട്ടി നിർത്തിയ മുന്നിലേക്ക് എത്തി.

നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഡോറും തുറന്നു തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട അനിയൻ രാജീവ് പുറത്തേക്കിറങ്ങി...

അവൻ മുന്നിൽ ചേട്ടനെ കണ്ടതും ഓടിവന്നു കെട്ടിപിടിച്ചു.

""എടാ അനികുട്ടാ ……………

നീയങ്ങു ഷീണിച്ചു പോയല്ലോ. അവിടെ സമയത്തു കഴിക്കാനും കുടിക്കാനുമൊന്നും കിട്ടില്ലേ ??""  തന്റെ തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞ അവന്റെ നിവർത്തികൊണ്ട് തിരക്കി. പേര് രാജീവ് എന്നാണെങ്കിലും എല്ലാവരും വിളിക്കുന്നത് അനികുട്ടാ എന്നാണ്.

""ഹ്മ്മ്മ് ……… വന്നിറങ്ങിയതേ ഉള്ളൂ ഞാൻ

അതിനു മുൻപേ തുടങ്ങിയോ പരിഭവം പറച്ചിൽ."" അനി ചോദിച്ചു.

""പരിഭവം ഒന്നുമല്ലടാ…………

നീ ശരിക്കും ഷീണിച്ചപോലെയുണ്ട്.""

""ഹ്മ്മ്മ്... ഇനി മുതൽ ഇവിടെ ഉണ്ടല്ലോ ഞാൻ

വാ നമ്മുക്ക് വല്ലതും കഴിക്കാം എനിക്ക് നല്ല വിശപ്പുണ്ട്.""

""കടയിൽ