Chapter Title : ഗൗരി എന്ന സ്ത്രീയും ഞാനും [ഋഷി]

കലങ്ങിയ കണ്ണുകൾ!

ഞാൻ സീറ്റീൽ പോയിരുന്നു.

വന്നാലുടനെ ഇയാളോട് ചെല്ലാൻ മാഡം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ആ പെണ്ണിരുന്നു വിക്കി.

എൻ്റെ പേര് കേശവൻ എന്നാണ് കേട്ടോ. "ഇയാൾ" അല്ല. ഞാൻ സൗമ്യമായി പറഞ്ഞിട്ട് അവളെ നോക്കിച്ചിരിച്ചു.

എൽസിയും അറിയാതെ മന്ദഹസിച്ചുപോയി...

ഞാനെണീറ്റകത്തേക്ക് നടന്നു. ആ പിന്നേ... അവളുടെയടുത്തെത്തിയപ്പോൾ ഒന്നു കുനിഞ്ഞു... ഇയാള് ചിരിക്കുമ്പഴാണ് കരയുന്നതിനേക്കാൾ ഭംഗി. അവളന്തം വിട്ടുകാണണം. അതിനേക്കാളും അന്തം വിട്ടത് ഞാനാണ്! ഒരു പെണ്ണിനോടും ഇന്നേവരെ ഈ കേശവൻ മുകുന്ദൻ കിന്നാരം പറഞ്ഞ ചരിത്രമില്ല!

കാബിന് രണ്ടു വാതിലുകളുണ്ടായിരുന്നു. ഉള്ളിലെ കതകുകൾ തുറന്നിരുന്നു. സ്പ്രിങ്ങു പിടിപ്പിച്ച ഹാഫ് ഡോറു തുറന്നു ഞാൻ അകത്തേക്കു കടന്നു.

ഗൗരി മാഡം ഏതോ ഫയലു തുറന്ന് വായിക്കുകയായിരുന്നു. ഞാൻ വന്നതറിഞ്ഞ് ഫയലിൽ നിന്നും മുഖമുയർത്താതെ എതിരേയുള്ള കസേരയിലേക്ക് കൈ ചൂണ്ടി. ഞാനിരുന്നു.

രണ്ടു മിനിറ്റ് കേശവൻ. ആ കണ്ണുകളുയർന്നു. എന്നെയൊന്നുഴിഞ്ഞിട്ട് പിന്നെയും താണു.

ആ നീണ്ട മൂക്കൂം കൊഴുത്ത മുടിയും നീളമുള്ള കൺപീലികളും ആകർഷണീയമായ മുഖവും നോക്കി ഞാനിരുന്നു. സമയം ചെലവഴിക്കാൻ ഇതിലും നല്ല വഴി വേറെയുണ്ടോ കോമ്രേഡ്സ്?

മാഡം ഫയൽ മടക്കി. നിവർന്നിരുന്നു. എന്നെ ഉറ്റുനോക്കി. സീ കേശവൻ. മുകുന്ദൻ സാറിൻ്റെ മകനായതുകൊണ്ടു മാത്രമാണ് കേശവനെ ഇവിടെ രണ്ടു മാസത്തേക്ക് അപ്രൻ്റീസായി എടുക്കാമെന്ന് ഞാൻ അലക്സിച്ചായനോട് സമ്മതിച്ചത്. കണ്ടില്ലേ! അവർ വെളിയിലേക്കു നോക്കി. ഈ ഡിപ്പാർട്ട്മെൻ്റ് നടത്തിക്കൊണ്ടു പോവാൻ... ഐ ആം സ്റ്റ്രഗ്ലിങ്ങ്. അതുകൊണ്ട് ദയവായി ഉപകാരമൊന്നും ചെയ്തില്ലെങ്കിലും ഒരുപദ്രവമാവരുത്. ഡൂ ഐ മേക്ക് മൈസെൽഫ് ക്ലിയർ? അവരെന്നെ തറപ്പിച്ചു നോക്കി.

എനിക്കെന്തോ ഉള്ളിൽ ചിരിയാണ് വന്നത്. എൻ്റെ