Chapter Title : ഹരിത മനോഹരം [ശ്രീരാജ്]

ഓഫീസിലെ രണ്ടാം ദിനം തുടങ്ങി.

ഇതൊന്നും ഹരിയെ ബാധിച്ചിരുന്നതെ ഇല്ല, പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ വേണ്ടി, ഇന്റർവ്യുവിൽ മാഡത്തിനോട് പറഞ്ഞ പോലെ, ഹരി പണിയെടുത്തു. സമയം നോക്കിയില്ല, ആഹാരം നോക്കിയില്ല, പരിസരം പോലും നോക്കിയില്ല.

ഓടി നടന്നു പണിയെടുത്തു ഹരി, അറിയാത്തത് ചോദിച്ചു മനസ്സിലാക്കിയും, വായിച്ചെടുത്തും, പഠിച്ചെടുത്തും, ആയിഷ മാഡത്തിന്റെ ചീത്ത വിളിയിൽ കുറച്ചു കൊണ്ട് വന്നു.

ഹരിയുടെ എഡ്യൂക്കേഷൻ ബാക്ക്ഗ്രൗണ്ട് പതിയെ ഓഫീസിൽ എല്ലാവരും അറിഞ്ഞു. പഠിക്കാൻ മണ്ടനായ, 16 സപ്ലി ഉള്ള ഹരി, എത്ര ദിവസം പിടിച്ചു നിൽകും ഭൂതത്തിന് ഒപ്പം എന്നുള്ളത് പലരുടെയും സംശയം ആയിരുന്നു. അതിന്റെ പേരിൽ വാത് വെപ്പ് പോലും ഉണ്ടായി എന്നുള്ളതാണ് സത്യം.

" എടാ, സോറി,, നിനക്ക് ഒരു ജോലി അത്രക്കും അത്യാവശ്യം ആണെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ,, ഞാൻ..... ഞാൻ കാരണം അല്ലെ നിനക്ക് ഇങ്ങനെ,, ഈ ചീത്തയൊക്കെ..... അഞ്‌ജലിക്ക് വാക്കുകൾ കിട്ടാൻ ബുദ്ധിമുട്ടി..

അതിനുത്തരം ഹരി ചിരിച്ചു കൊണ്ടാണ് പറഞ്ഞത്: അഞ്ചു.. നിന്നോട് ഞാൻ എങ്ങിനെയാ നന്ദി പറയേണ്ടത് എന്നറിയില്ല. അവസാന കച്ചി തുരുമ്പായിരുന്നു ഈ ജോലി. ഒരുപാട് ഒരുപാട് താങ്ക്സ്..

അഞ്ജലിയുടെ വാടിയ മുഖം അല്പം തെളിഞ്ഞത് അപ്പോഴാണ്...

ഒരു കാര്യം കൂടെ എനിക്ക് വേണ്ടി ചെയ്യാമോ അഞ്ചു... ഹരി ചോദിച്ചു

അഞ്ചു: എന്താ പറ, എന്താന്ന് വച്ചാൽ പറ.

ഹരി: എന്നെ കുറിച്ചു നിനക്കറിയാവുന്ന, എന്റെ പേഴ്സണൽ കാര്യങ്ങൾ വേറാരും അറിയില്ല, നീയായി അറിയിക്കില്ല എന്നുള്ളത്..

അഞ്ചു ഒന്നാലോചിച്ചു: അച്ഛൻ സത്യം, എനിക്കറിയാവുന്ന ഒരു കാര്യവും ഞാൻ ആരോടും പറയില്ല.

ഒന്ന് ചോദിച്ചോട്ടെ, അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞു കുറെ ആയില്ലേ,, മനസ്സിൽ നിന്നും മായ്ച്ചു കളഞ്ഞൂടെ എല്ലാം..

ഹരി ഒന്നാലോചിച്ചു പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട്: ചില ഓർമ്മകൾ, ആഴത്തിലുള്ള മുറിവുകൾ കൂടെ ആണ് അഞ്ചു. എന്റെ മുറിവ് ഉണങ്ങിയിട്ടില്ല, എന്നാ ഉണങ്ങുക എന്നറിയില്ല, ഉണങ്ങുമോ എന്നുപോലും അറിയില്ല.

അഞ്ചു: ഒരു റിക്വസ്റ്റ്...

ഹരി : പറ...

അഞ്ചു: ഒരു അപരിചിത ആയി എന്നോട് പെരുമാറാതെ ഇരുന്നൂടെ..കോളേജിൽ സംസാരിച്ചിരുന്ന പോലെ സംസാരിച്ചൂടെ എന്നോട്.

ഹരി:മ്മ്.. കോളേജിലെ ഹരിയാവാൻ, ഇനി ഒരിക്കലും പറ്റില്ല