Chapter Title : ഹരിത മനോഹരം [ശ്രീരാജ്]

ഹരി വീണയെ വലതു കൈ തോളിലൂടെ ഇട്ടു കെട്ടിപിടിച്ചു പറഞ്ഞു: കരയണ്ട ചേച്ചി. അതിനുമാത്രം ഒന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ല എന്നാ എന്റെ അറിവ്. ചേച്ചി സ്ട്രോങ്ങ്‌ ആയി നിക്കണ്ട ടൈം അല്ലെ ഇത്..

ഈ പാതിരാത്രി സംസാരിക്കേണ്ട വിഷയം അല്ലാത്തതിനാലും, പെട്ടെന്ന് എടുക്കേണ്ട തീരുമാനം അല്ലാത്തതിനാലും, അനു, വിഷയം മാറ്റാൻ തീരുമാനിച്ചു..

അനു: അല്ലടാ,, നീയല്ലേ കുടിക്കില്ല പറഞ്ഞത്..

ഹരി പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട്: കുടിക്കില്ല എന്നല്ല, വേണ്ട എന്നാണ് പറഞ്ഞത് മാം..

അനു: എന്ത് വേണ്ട എന്ന്.. ഇമ്മാതിരി അടി അടിച്ചിട്ടോ..

ഹരി: അത് പിന്നെ ഒരു ധൈര്യത്തിന്,,.

അനു: നിനക്ക് കിട്ടാനുള്ളത് പോലീസിന്റെന്നു കിട്ടില്ലേ,, ഇനി എന്തിനാ ധൈര്യം.. എല്ലാം കഴിഞ്ഞ്.

ഹരി ഒന്ന് ആലോചിച്ച്, നിലത്തോട്ട് നോക്കി. പിന്നെ ഇടം കണ്ണിട്ട് ആയിഷയെ ഒന്ന് നോക്കി, പിന്നെ പറഞ്ഞു : പോലീസ് ഒന്നും പ്രശ്നമല്ല,, മാമിന്റെ മുന്നിൽ സംസാരിക്കാൻ.. ഒരു.. ഇത്..

ആയിഷയുടെ മുഖത്ത് ഒരു പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞു. അനുവും വീണയും കൂടെ ചിരിച്ചു....

ഹരി നന്നായി കിക്ക് കയറി തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഹരി ഒന്നാലോചിച്ചു, ധൈര്യം സംഭരിച്ചു, ആയിഷയെ നോക്കി പറഞ്ഞു : മാം, ചോദിക്കണ്ട സന്ദർഭം ഇതല്ല എന്നറിയാം. ഇന്നലെ മുതൽ ചോദിക്കണം വെച്ചതാണ്.

ആയിഷ കാലിൻ മേൽ കാലു കയറ്റി വച്ചു, ഹരി പറയുന്നതിനായി കാതോർത്തു..

ഹരി : മാം..ഇന്നത്തെ പ്രശ്നം കൊണ്ട്, എന്നെ പറഞ്ഞു വിടുന്നില്ല എങ്കിൽ, എനിക്ക് പത്തു ദിവസം ലീവ് വേണം..

ആയിഷ പഴയ ആയിഷ ആയി, ബോസ്.. ആയിഷ കണ്ണ് തുറിച്ചു കൊണ്ട് : ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞു വിടുന്നില്ല, പക്ഷെ പത്തു ദിവസത്തെ ലീവ് തത്കാലം കിട്ടില്ല. നിനക്കറിയാം, ഓഫീസിലെ തിരക്ക്..

ഹരിയുടെ മുഖം വാടീ...

ഹരി മുഖത്ത് നോക്കാതെ: ഇതുവരെ ഞാൻ ലീവ് ചോദിച്ചിട്ടില്ലല്ലോ മാം,,,..

ആയിഷ: അതുകൊണ്ട്,,, ഇങ്ങനൊരു സിറ്റുവേഷൻ മുതൽ എടുക്കാൻ നോക്കണോ..

ഹരിക്ക് മിണ്ടാട്ടം മുട്ടി.

അനു ഇടപെട്ടു: അറ്റ്ലീസ്റ്റ്,, അവന് ലീവ് എന്തിനാ ചോദിക്ക് എന്റെ ആയിഷു.. ഇങ്ങനെ ചാടി കടിക്കാതെ,, നല്ല ഇടി കൊണ്ട് വന്നിരിക്കാണ് ജാക്കി ചാൻ.. പോലീസിന്റെന്നു..