Chapter Title : ഹെബ്രോണിലെ ഒലിവ് പൂക്കള് [സ്മിത]
മനസ്സിലായി അവർ ആബിദീന്റെ അമ്മയാണ് എന്ന്.
"ഹാമിയ സൈന,"
അമാൽ ഗർഫാൻ അവരെ അഫ്രീന് പരിചയപ്പെടുത്തി.
"ആദാബ് സാഹിബാത്,"
അഫ്രീൻ വലത് കൈ നെറ്റിയിൽ മുട്ടിച്ച് അവരെ അഭിവാദ്യം ചെയ്തു.
"ആദാബ് അൽസുഗ്രാ..."
ഹാമിയ തിരിച്ച് അഫ്രീനെ അഭിവാദ്യം ചെയ്തു.
"അൽസുഗ്രാ!"
അത് കേട്ട് അഫ്രീൻ ഒന്ന് തരിച്ചു. ഏറ്റവും പ്രിയപെട്ടവരെയാണ് ഫലസ്തീനികൾ അങ്ങനെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നത്.
റേഹ്മയുടെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന സെൻസറിലേക്ക് ഹാമിയ കർപ്പൂരം പകർന്നു. മനം കുളിർപ്പിക്കുന്ന സൗരഭ്യമവിടെ പരന്നു. പിന്നെ അവരത് അഫ്രീന്റെ മുമ്പിൽ നാലഞ്ചു തവണ ചലിപ്പിച്ചു. അതിനു ശേഷം റേഹ്മയുടെ കയ്യിലിരുന്ന വെള്ളിപ്പാത്രം വാങ്ങി അത് തുറന്ന് മഞ്ഞ നിറത്തിൽ വെളുത്ത പുള്ളികളുള്ള ഒരു പലഹാരമെടുത്തു.
"മാഫ്രോക്..."
അഫ്രീൻ മന്ത്രിച്ചു. ലെബാനോണിലെ ഏറ്റവും വിശിഷ്ടമായ മധുര പലഹാരം.
ഹാമിയ അത് അഫ്രീന്റെ ചുണ്ടോടടുപ്പിച്ചു. അവൾ വായ് തുറന്നു. നെയ്യിലും പനിനീർ ജലത്തിലും സെമോനിലയും പഞ്ചസാരയും ഓറഞ്ചു പൂക്കളും ആഷ്ഠാ തേനും ചേർത്തുണ്ടാക്കിയ പലഹാരത്തിന്റെ മദിപ്പിക്കുന്ന രുചി അവളുടെ നാവിലലിഞ്ഞു.
വീടിനകം കണ്ടപ്പോള് ആയിരത്തി ഒന്ന് രാവുകള് അവള് ഓര്ത്ത് പോയി. സിന്ബാദ് താമസിച്ച കൊട്ടാരം ഇതായിരുന്നോ? ആകാശം പോലെ ശോഭയാര്ന്ന മേല്ക്കൂര വിതാനം. അതില് തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന അനേകം ഷാന്ഡലിയറുകള്. അറേബ്യന് ചിത്ര കലയുടെ സ്തംഭിപ്പിക്കുന്ന മനോഹാരിത ആ വിതാനമാകെ. വലിയ, ഉയരമുള്ള അബ്ബാസി ശൈലിയില് നിര്മ്മിച്ച ജനാലകള്. അത്തര് മണക്കുന്ന ടേപ്പസ്ട്രി. സ്വര്ണ്ണ നിറമുള്ള അരികുകളില് അലങ്കാരചിത്രങ്ങളുള്ള വലിയ ഡമാസ്ക്കുകള് വിരിച്ച ഫര്ണിച്ചര്. കണ്ണഞ്ചിപ്പിക്കുന്ന വെളുപ്പില്, തിളക്കത്തില്, വിശാലമായ ഫ്ലോര്...
ഭിത്തികളില് വിലപിടിച്ച അറേബ്യന് ക്ലാസ്സിക് പെയിന്റ്റിങ്ങുകള്...
പെട്ടെന്ന് അമാല് ഗര്ഫാന്റെ ഫോണ് ശബ്ദിച്ചു.
“ഒഹ്!”
സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കിയ ആദ്യം ഒന്ന് സംഭ്രമിക്കുന്നതും പിന്നെ ഗൌരവക്കാരനാകുന്നതും അഫ്രീന് കണ്ടു. അയാള് ഫോണുമായി പുറത്തേക്ക് പോയപ്പോള് ഹാമിയയും റേഹ്മയും ആബിദീനും പരസ്പ്പരം നോക്കി. അഫ്രീനത് കണ്ടതായി ഭാവിച്ചില്ല. ഏതാനും മിനിട്ടുകള്ക്ക് ശേഷം ഗര്ഫാന് തിരികെ വന്നു.
“എന്താ?”
ഹാമിയ ആകാംക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു.
“എന്തായിരുന്നു മെസ്സേജ്?”
“ഡല്ഹിയിലെ സമ്മിറ്റിന് ശേഷം ഇന്ഡോ വെസ്റ്റ് ഏഷ്യന് കള്ച്ചറല് കളക്ടീവ് കൂടിയുണ്ട് എന്ന് അറിയിച്ച് പ്രസിഡന്റ്റ് സംസാരിച്ചിരിക്കുന്നു,”
അയാള്
💬 Comments
View all comments