Chapter Title : ഹെബ്രോണിലെ ഒലിവ് പൂക്കള് [സ്മിത]
അവരെ അറിയിച്ചു.
“അതായത് മൊത്തം അഞ്ച് ദിവസമെങ്കിലും ഡല്ഹിയില് സ്റ്റേ ചെയ്യണം...കാര്യമെന്താണ് എന്ന് വെച്ചാല് എന്റെ കൂടെ നീയും പോരെണ്ടിവരും...രണ്ട് പേര്ക്കും ക്ഷണമുണ്ട്...അത് നിരാകരിക്കുന്നത് പ്രോട്ടോക്കോള് മര്യാദയല്ല,”
“അതിന് എന്താ?”
പെട്ടെന്ന് ആബിദീന് ചോദിച്ചു.
“അബ്ബായും ഈമയും പോയി വരണം...ഇവള് റേഹ്മ വെക്കേഷന് കഴിഞ്ഞ് ദമാസ്ക്കസ്സിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോവുകയല്ലേ നാളെ? പിന്നെന്താ പ്രശ്നം?”
“പ്രശനം നീയാണ്,”
ഗര്ഫാന് ആബിദീനെ നോക്കി.
“ഈമായില്ലെങ്കില് നീ സമയത്തിന് കഴിക്കില്ല, ഉറങ്ങില്ല, എന്തിന് വൃത്തിക്ക് കുളിക്കുക പോലുമില്ല...”
“അബ്ബാ!”
അത് കേട്ട് ഹാമിയയോടും റേഹ്മയോടുമോപ്പം അഫ്രീനും ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോള് ആബിദീന് ശരിക്കും ദേഷ്യം വന്നു.
“എന്ത് അബ്ബാ എന്ന്?”
ഗര്ഫാന് ശബ്ദമുയര്ത്തി.
“ ഞാന് പറഞ്ഞത് ശരിയല്ലേ?”
“ഈമയാണോ ഇവനെ ഇപ്പോഴും കുളിപ്പിക്കുന്നെ?”
ചിരിക്കിടയില് അഫ്രീന് ചോദിച്ചു.
“പിന്നേ!”
ആബിദീന് ശക്തിയായി പ്രതിഷേധിച്ചു.
“അതൊക്കെ കുഞ്ഞിലെ! കുഞ്ഞായിരിക്കുമ്പം ആരാണ് തനിയെ കുളിക്കുന്നത്!”
“അതൊന്നുമല്ല,”
ഗര്ഫാന് വീണ്ടും ഗൌരവത്തില് പറഞ്ഞു.
“എന്നിട്ടാണോ ഇന്നലെയും കൂടി ബാത്ത് റൂമില് നിന്നു വിളിച്ചു പറഞ്ഞെ, ഈമാ ഒന്ന് വാ എന്റെ കഴുത്തും പുറവും ഒന്ന് തേച്ച് താ എന്ന്... ഒരു വടിയും എടുത്ത് വന്നാലോ എന്നോര്ത്തതാ... ഇമ്പോര്ട്ടന്റ്റ് ടാബുലേഷന് വര്ക്കില് ആയിപ്പോയി അന്നേരം...അല്ലെങ്കില് കാണാരുന്നു..”
അഫ്രീന് അത് കേട്ടപ്പോള് ചിരി പൊട്ടി.
ആബിദീന് ദേഷ്യപ്പെട്ട് അവിടം കാലിയാക്കി.
“നിങ്ങള് എവിടെയാണ് താമസം,”
അഫ്രീന് തെരുവിന്റെ പേര് പറഞ്ഞുകൊടുത്തു.
“അവിടെ ഏത് കെട്ടിടം?”
“ബായത്ത് അല് സാദാഹ്...”
ബായത്ത് അല് സാദാഹ്.
സന്തോഷ് ഭവന്.
ഹോം ഓഫ് ഹാപ്പിനെസ്സ്.
ആബിദീന്റെ അബ്ബാ ഒരു നിമിഷം എന്തോ ഓര്ത്തു.
“അവിടെ ഒരു ഇര്ഫാന് റാവുത്തര് അല്ലെ താമസിക്കുന്നെ? മലബാറി? വലിയഒലിവ് ഓയില് കമ്പനി നടത്തുന്ന...?”
“ഇര്ഫാന് റാവുത്തറുടെ ഭാര്യയാണ് ഞാന്...”
അയാളുടെ കണ്ണുകള് വിടര്ന്നു. മുഖത്ത് വലിയ സന്തോഷവും.
അയാള് പുഞ്ചിരിയോടെ തന്റെ കുടുംബാംഗങ്ങളെ നോക്കി.
“ഒരു ഫേവര് ചെയ്യാമോ?”
അയാള് അഫ്രീനോട് ചോദിച്ചു.
അവള് അയാളെ ചോദ്യരൂപത്തില് നോക്കി.
“കൃത്യ സമയത്ത് ബ്രേക്ക് ഫാസ്റ്റും സപ്പറും കഴിച്ചില്ലെങ്കില് ലിവര് സംബന്ധമായ അസുഖം വരുന്ന കുട്ടിയാണ് ആബിദീന്... ബുദ്ധിമ്മുട്ടാവില്ലെങ്കില് ഒരഞ്ചു ദിവസം
💬 Comments
View all comments