Chapter Title : ഹെബ്രോണിലെ ഒലിവ് പൂക്കള്‍ [സ്മിത]
താന്‍ എപ്പോഴും ഇരയാകാറുള്ളത് കൊണ്ട് അതിപ്പോള്‍ ഏതാണ്ട് സാധാരണ സംഭവം പോലെ മാറിയിട്ടുണ്ട്. സുന്ദരമായ ഒരു വസ്തുവിനെ ആരാധനയോടെ നോക്കുന്നത് പോലെ. അത്തരം നോട്ടങ്ങള്‍ താന്‍ എപ്പോഴും ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടിരുന്നു.
ഇര്‍ഫാന്‍ നോക്കുന്നത് പോലെ!
ബ്രായില്‍ അടങ്ങിയിരിക്കാന്‍ വിസമ്മതിക്കുന്ന വലിപ്പമുള്ള മുഴുത്ത മുലകളിലേക്കും ഭംഗിയുള്ള തന്‍റെ ഉരുണ്ടു തടിച്ച ചന്തികളിലേക്കും നീണ്ട, കൊഴുത്ത് ഭംഗിയുള്ള തുടകളിലേക്കും അയാളുടെ കണ്ണുകള്‍ ഇഴയുന്നുണ്ടെങ്കിലും ആ നോട്ടത്തില്‍ ഒരു അതിക്രമണം തനിക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്നില്ല.
അല്‍പ്പം കൂടി കടലില്‍ നീന്തിയതിന് ശേഷം അഫ്രീന്‍ കരയിലേക്ക് വന്നു. ചെറുപ്പക്കാരന്‍ അപ്പോള്‍ നോട്ടം മാറ്റി, കടലിന്‍റെ വിദൂരതാളത്തിന് കാതോര്‍ത്തു. അവള്‍ പക്ഷെ മണല്‍പ്പുറത്തുകൂടി തന്‍റെ ബാക്ക് പാക്കറിന്‍റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നപ്പോള്‍ അയാള്‍ വിദൂരതയില്‍ നിന്നും നോട്ടം മാറ്റി അഫ്രീനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.
മുഖമല്പ്പം കുനിച്ച് അവളും അയാളെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.
“ഹായ്...”
അയാള്‍ പുഞ്ചിരിയോടെ അവളെ നോക്കി അഭിവാദ്യം ചെയ്തു.
“ഹായ്...”
ബാക്ക് പാക്കര്‍ തുറന്ന്‍ തന്‍റെ മൈക്രോ ഫൈബര്‍ ബാത്തിംഗ് ടവ്വല്‍ എടുത്തുകൊണ്ട് അയാളെ പ്രത്യഭിവാദനം ചെയ്തു.
“ഇന്ത്യന്‍?”
അയാള്‍ ഇംഗ്ലീഷില്‍ ചോദിച്ചു.
“ഹ്മ്മം...”
ടവ്വല്‍ കൊണ്ട് മുഖവും തലമുടിയും ഒപ്പി തുവര്‍ത്തിക്കൊണ്ട് അവള്‍ തല കുലുക്കി.
“അഫ്രീന്‍ അല്ലെ? അഫ്രീന്‍ സക്കറിയ?”
അയാളുടെ പെട്ടെന്നുള്ള ചോദ്യം കേട്ട് അവള്‍ ആദ്യം ഒന്നമ്പരന്നു. ഇവിടെയിപ്പോള്‍ ആരാണ് തന്നെ തിരിച്ചറിയാന്‍?
ഇനി മൊസാദിന്‍റെ എജന്‍റ്റ്, അങ്ങനെ ആരെങ്കിലുമാണോ ഇവന്‍?
“അതേ...”
ദേഹം ഒപ്പുന്നത് നിര്‍ത്തി അവള്‍ അദ്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു.
“എന്നെ എങ്ങനെ അറിയാം?”
“ജേണലിസം സ്റ്റുഡെന്‍റ്റ് ആണ് ഞാന്‍...”
അവന്‍ പറഞ്ഞു. അവളുടെ മിഴികള്‍ വിടര്‍ന്നു.
“ഇവിടെ
💬 Comments
View all comments