Chapter Title : ഹെബ്രോണിലെ ഒലിവ് പൂക്കള്‍ [സ്മിത]
ഗാസയില്‍, ഇസ്ലാമിക് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയില്‍...”
“ഗുഡ്...വെരി ഗുഡ്...”
അദ്ഭുതം മറച്ചുവെക്കാതെ അഫ്രീന്‍ പറഞ്ഞു.
“കേസ് സ്റ്റഡികള്‍ക്കും റിസേര്‍ച്ചിനുമൊക്കെ റെഫര്‍ ചെയ്യാന്‍ നിങ്ങള്‍ എഴുതുന്ന ബൈ ലൈന്‍സും കോളങ്ങളും ഞാന്‍ വായിക്കാറുണ്ട്...”
അവന്‍ തുടര്‍ന്നു. അപ്പോള്‍ അഫ്രീന്‍ സന്തോഷം മറച്ചുവെക്കാതെ അവനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.
“ഒരു മിനിറ്റ്...”
ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവള്‍ പറഞ്ഞു.
“നോട്ടം ഒന്ന് മാറ്റിയിരുന്നെങ്കില്‍ എനിക്ക് ഡ്രസ്സ് ചെയ്യാമായിരുന്നു...”
“ഒഹ്...സോറി...”
അവന്‍ ചിരിച്ചു. എന്‍റെ പൊന്നു ചെറുക്കാ, നീയിങ്ങനെ ചിരിക്കാതെ! നിനക്ക് എത്ര കാമുകിമാരാണ് ഉള്ളത്? നിന്‍റെ ചിരിയുടെ വോള്‍ട്ടേജ് വെച്ച് കണക്കെടുത്താല്‍ അത് നൂറിനു മേല്‍പ്പോകും, തീര്‍ച്ച!
അവന്‍ അവളില്‍ നിന്നും നോട്ടം മാറ്റി, വീണ്ടും വിദൂരതയിലേക്ക് കണ്ണുകള്‍ നട്ടു. അവന്‍റെ കാതുകള്‍ കടലിന്‍റെ നിലയ്ക്കാത്ത താളമൊപ്പുമ്പോള്‍ ബാത്തിംഗ് ടവ്വല്‍ അവള്‍ ദേഹത്ത് ചുറ്റി. അത് പൊക്കി പാന്‍റ്റീസ് ഊരിയെടുത്തു. കൊഴുത്ത തുടയിലൂടെ അത് ഞെങ്ങിഞ്ഞെരിഞ്ഞു നീങ്ങി.
“നിന്‍റെ പേരെന്താ?”
പാന്‍റ്റീസ് ഒന്ന് പിഴിഞ്ഞ് കുടഞ്ഞുകൊണ്ട് അവള്‍ ചോദിച്ചു.
“ആബിദീന്‍ നഫ്രാസ്...”
അവളുടെ നേരെ നോക്കിക്കൊണ്ട് അവന്‍ പറഞ്ഞു.
“സോറി, ഞാന്‍ നിങ്ങള്‍ പറയാതെ നോക്കി...”
“സാരമില്ല...”
പാന്‍റ്റീസ് വീണ്ടും ഒന്ന് പിഴിഞ്ഞ് കുടഞ്ഞുകൊണ്ട് അവള്‍ ചിരിച്ചു.
“ഞാന്‍ ഡ്രസ്സ് ചെയ്യുമ്പോള്‍ നോട്ടം മാറ്റിയാല്‍ മതി...”
‘ഓക്കേ, മാഡം...”
അവനും ചിരിച്ചു.
അവള്‍ ബാക്ക് പാക്കറില്‍ നിന്നും ഒരു കറുത്ത മിഡിയെടുത്ത് അവനെ നോക്കി.
“അടിയില്‍ ഇടേണ്ടേ?”
“എക്സ്ട്രാ പാന്‍റ്റീസ് എടുത്തിട്ടില്ല...ഞാന്‍ താമസിക്കുന്ന ഹോട്ടല്‍ മുറിയില്‍ എത്തണം...അവിടെ വരെ സൂക്ഷിച്ച് നടന്നാല്‍ പോരെ...?”
അവന്‍ അത് കേട്ട് പുഞ്ചിരിച്ചു.
പിന്നെ അവള്‍ ബ്രായുടെ സ്ട്രാപ്പില്‍ കൈവെച്ചു. എന്നിട്ട്
💬 Comments
View all comments