Chapter Title : ഇണക്കുരുവികൾ 13 [പ്രണയ രാജ]

കുറുഞ്ഞിപ്പൂച്ചയാണ് അടങ്ങിയിരിക്കാൻ അറിയാത്ത 'കുറുമ്പി പൂച്ച. മാറിലെ ചുടും അവളുടെ കുറുമ്പും എന്നും ജീവിതം ഇങ്ങനെ പോയാൽ മതിയായിരുന്നു.
ഞാൻ: വാവേ ...
ഉം അവൾ മെല്ലെ മൂളി.
ഞാൻ: നിനക്കെന്നും ഈ മാറിലെ ചൂട് മറ്റൊരാൾക്കും കടം കൊടുക്കേണ്ടി വരും ദാ ഇതുപോലെ
മാളു : ആർക്കാ
അവൾ സംശയത്തോടെ നോക്കി , അനുവും ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട്.
ഞാൻ: നിത്യ
അനു: നിത്യയോ
ഞാൻ: ആടി പെണ്ണേ മോളിലായെ പിന്നെ എന്നും എൻ്റെ കൂടെയാ കിടത്തം
അനു: വെറുതെ അല്ലാ, ഞാനും കരുതി ആ പേടി തുറിപ്പെണ്ണ് മോളിൽ ഒറ്റക്ക് കിടന്നതെങ്ങനെ എന്ന്, ഇപ്പോ കാര്യം പിടി കിട്ടി.
മാളു : എന്നു വേണ്ടിവരോ
അവളിലെ കുഞ്ഞു മനസിലെ കുഞ്ഞു പരിഭവം എനിക്കറിയാതെ ചിരി വന്നു പോയി.
അനു: ഏട്ടാ കണ്ടാ കണ്ടാ പെണ്ണിൻ്റെ കുശുമ്പ്
അവൾ മുഖം വീർപ്പിച്ചു കാണിച്ചു
ഞാൻ: ടി പെണ്ണേ എനി അങ്ങനെ വല്ലതും കാണിച്ചാ
മാളു : കാണിച്ചാ
ഞാൻ: ഞാൻ പിടിച്ചങ്ങ് ഉമ്മ വെക്കും
അനു: വേണേ കൊടുത്തോ ഞാൻ കണ്ണടച്ചോളാ
ഞാൻ: അതിപ്പോ നി കണ്ടാലും എനിക്കു കുഴപ്പമില്ല
അനു : എന്നാ എനിക്കൊന്ന് കാണണം
ഞാൻ: ഒറപ്പാണോ
അനു തലയാട്ടി, എൻ്റെ മാറിൽ നിന്നും വലിയാൻ തുനിഞ്ഞ മാളുവിനെ വലതു കയ്യാൽ ഇറുക്കെ പുണർന്നു . അവൾ കുതറുകയാണ്
ഞാൻ: ടി ഒരുമ്മ താടി
മാളു : ദേ മനുഷ്യാ എന്നെ കൊണ്ടൊന്നും പറ്റില്ല
ഞാൻ: പറ്റില്ലേ ഒറപ്പാണോ
മാളു : ആ ഉറപ്പ്
ഞാൻ: എന്നാ ശരി , എനിക്കു നിൻ്റെ ഉമ്മ വേണ്ട. ടി അനു
അനു: എന്താ
ഞാൻ: നിനക്ക് ഞാൻ ഉമ്മ വെക്കുന്നത് കണ്ടാ പോരെ , ഇവളെ തന്നെ വേണം എന്നുണ്ടോ
അതും പറഞ്ഞ് അനുവിനോട് ഞാൻ കണ്ണിറുക്കി കാട്ടി. സംഗതി മനസിലായ അവൾ കട്ടയ്ക്ക് കൂടെ നിന്നു.
അനു: ആരായാലും എനിക്കു കൊഴപ്പം ഇല്ല. എന്നെ വെച്ചാ എനിക്കു കാണാൻ പറ്റൂല സോ അത് നടപ്പില്ല
ഞാൻ: ടി