Chapter Title : ഇണക്കുരുവികൾ 13 [പ്രണയ രാജ]

കൊച്ചു വീട് , അതിൽ അവനും അവളും , പിന്നെ രണ്ടു കുഞ്ഞു പൈതലുകൾ. അതായിരുന്നു അവളുടെ സ്വപ്നം എല്ലാം ഒരു പുക പോലെ കാറ്റിലലിഞ്ഞു.
തൻ്റെ പ്രണയിനി പ്രാണവേദനയിൽ ഞരിഞ്ഞമരുകയാണ് ഒരു കൈ താങ്ങാവാൻ തനിക്കാവുന്നില്ല. ആ കാലു പിടിച്ചു മാപ്പു പറയാൻ തനിക്കാവുന്നില്ല. അവളെ മാറോടണച്ച് ആ കണ്ണു നീരൊപ്പാൻ തനിക്കാവുന്നില്ല. പണ്ടെല്ലാം അവൾ കരയുമ്പോൾ തന്നിൽ കുറ്റബോധം ഉണർന്നിരുന്നു, എന്നാൽ ഇന്ന് വിഷമം മാത്രം . അവൾ തൻ്റെ ജീവൻ്റെ നേർ പാതി തന്നെ മനസിലാക്കുന്നില്ല എന്ന വേദന മാത്രം.
ഏട്ടാ എന്തിനാ എന്നോടിങ്ങനെ
വാവേ നീ.... ഞാൻ , എന്താ പറയാ
ഇപ്പോ ഒന്നും പറയാനില്ല അല്ലേ
ടി മോളേ നീ
മതിയായി എട്ടാ ഇങ്ങനെ തീ തിന്ന് ജീവിച്ച് മതിയായി
വാവേ .....
അവൾ ശ്വാസം ഒക്കെ എടുത്ത് ഒരു തരം വല്ലാത്ത അവസ്ഥ എന്തൊക്കെയോ പറയാൻ ഒരുങ്ങുകയായിരുന്നു.
ഏട്ടനു സന്തോഷായില്ലേ അതുമതി
അവൾ കണ്ണാക്കെ തുടച്ച് . മുടി ഒന്നു വാരിക്കെട്ടി പോകാനൊരുങ്ങി. എന്നിൽ നിന്നും രണ്ടടി നടന്നകന്ന് അവൾ നിന്നു. എന്നെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി അവളാ ചോദ്യം ചോദിച്ചു. എൻ്റെ സർവ്വ നാഡി ഞരമ്പുകളെ ഒന്നായി തളർത്താൻ ആ ഒരു വാക്കു മതിയായിരുന്നു . അതു കേൾക്കുന്നതിലും നല്ലത് മരിക്കുകയായിരുന്നു.
" എന്നെങ്കിലും ഒരിക്കലെങ്കിലും ഒരു നിമിഷമെങ്കിലും എന്നെ ആത്മാർത്ഥമായി സ്നേഹിച്ചിരുന്നോ ?"
മറുപടി പോലും കേൾക്കാൻ നിൽക്കാതെ അവൾ നടന്നു . മരണത്തിലേക്കാണ് ആ പോക്ക് എൻ്റെ മനസെന്നൊട് പറഞ്ഞ ആ നിമിഷം ഞാനെഴുനേറ്റു നിന്നിരുന്നു. നില തെറ്റി ഞാൻ വീണപ്പോ ഏട്ടാ എന്ന രണ്ടു വിളികൾ ഞാൻ കേട്ടിരുന്നു . ഒരേ സമയം രണ്ടു കരങ്ങളിലും രണ്ടു കരങ്ങൾ , അവ രണ്ടിനും പരിഭവമില്ല താനും. എന്നെ താങ്ങി കട്ടിലിൽ കടത്തി. ആ വീഴ്ചയിൽ കാലിനു പണി കിട്ടിയിരുന്നു. വേദനയിൽ ഞാൻ പുളയുന്നുണ്ടായിരുന്നു . അനു സീനിയർ ഡോക്ടറെ വിളിക്കാൻ പോയി, ഹരി അവൻ റൂമിലേക്കെത്തി. മാളു അവൾ കരയുകയാണ് .സമയം പോകാത്ത പോലെ, ഡോക്ടർ