0%

Chapter Title : ഇണക്കുരുവികൾ 16 [പ്രണയ രാജ]

നീ വരുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ ഞാൻ കാത്തിരിക്കുമായിരുന്നില്ലെ. മാളു നീ എത്ര തന്നെ മിണ്ടാതിരുന്നാലും, ഒരു നോക്കു പോലും കാണാതിരുന്നാലും, കാത്തിരുന്ന് എത്ര മുഷിഞ്ഞാലും ഈ ജൻമം നിന്നെ എനിക്കു വെറുക്കുവാനാവില്ല. എൻ്റെ ഹൃദയത്തിൽ ചുവന്ന റോസാപുഷ്പങ്ങൾ വരുന്നുണ്ട്, അവ ഒരിക്കലും കൊഴിയാറില്ല. കാരണം ഞാൻ നിൻ്റെ പുഞ്ചിരി കാണുമ്പോഴും നിൻ്റെ ശബ്ദം കേൾക്കുമ്പോഴും ഞാൻ നിന്നെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുമ്പോഴും അവ വിടരുന്നു. ഒരു വാക്കു കൊണ്ട് അറുത്തു മുറിക്കാൻ കഴിയുന്ന ബന്ധമാണോ നമ്മുടേത് ജന്മാന്തരങ്ങൾ പിന്നിട്ട് എന്നും ഒന്നാവാൻ മാത്രം വെമ്പുന്ന മനസല്ലേ നമ്മുടേത്. ഞാൻ പറയാതെ തന്നെ എല്ലാം നിനക്കറിയാം അതുപോലെ തന്നെയല്ലെ എനിക്കും എന്നിട്ടും ഇതിൽ മാത്രം നീ എന്തുകൊണ്ട് എന്നെ മനസിലാക്കിയില്ല. പിറ്റേന്നു രാവിലെ ഒരു ഫോൺ കോൾ എന്നെ തേടിയെത്തി.
ആ വാക്കുകൾ കേട്ട ഉടനെ എൻ്റെ സമനില തെറ്റി. ആരോടും ഒന്നും പറയാതെ തോരാത്ത കണ്ണു നിരോടെ ഞാൻ ബൈക്കെടുത്ത് മുന്നോട്ടു കുതിച്ചു. മരണത്തെ പോലും ഭീതിയിലായ്ത്തുന്ന വേഗത . ഭ്രാന്തമായ മാനസിക അവസ്ഥ എതിരെ കാണുന്ന വണ്ടികളെ എല്ലാം കടന്നു മുന്നേറുമ്പോ മരണത്തെ സ്വാഗതം ചെയ്തിരുന്നു എന്നതാണ് സത്യം മോർച്ചറിയുടെ മുന്നിൽ ഓരത്ത് കാത്തിരിക്കുമ്പോൾ സതി ദേവി ജീവത്യാഗം ചെയ്ത ശരീരവും പേറി ശിവൻ താഡവം ആടിയതിലും പത്തു മടങ്ങ് രൗദ്ര ഭാവത്തിൽ ഞാൻ മുന്നേറുകയായിരുന്നു. സ്വന്തം കാമുകിയുടെ ജീവൻ്റെ പാതിയുടെ ശരീരം ഏറ്റുവാങ്ങാനാവാതെ അന്യനായി നോക്കി കാണേണ്ട അവസ്ഥ , അതിലും ദയനീയമായ മറ്റെന്താണ് ഉള്ളത്. ഒരു തെറ്റും ചെയ്യാത്ത തനിക്ക് ജീവിതകാലം മുഴുവൻ താങ്ങാനുള്ള ശിക്ഷ വിധിച്ചു

💬 Comments

View all comments