Chapter Title : ഇന്നലകളിൽ ഇറങ്ങിയ ഹിബ 2 [ഫ്ലോക്കി കട്ടേക്കാട്]

ഞാൻ കുറച്ചു നേരം അങ്ങനെ തന്നെ നിന്നും അനു എന്റെ അടുത്തേക് വീണ്ടും വന്നു. അനു : പോകുന്നില്ലേ? ഞാൻ : ആ പോകുവാ കാർ തിരിക്കട്ടെ… അനു : sorry…. ഒന്നും വിചാരിക്കരുത്… ഞാൻ : ഏയ്‌ കൊഴപ്പമില്ല… (എന്റെ മുഖത്തെ ആ ചിരി അങ്ങനെ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു) ഞാൻ കാർ തിരിച്ചതും അനു എന്റെ അടുത്തേക്ക് വീണ്ടും വന്നു… അനു : പിന്നെ താൻ കരുതുന്ന പോലെ ഞാൻ PG സ്റ്റുഡന്റ് അല്ല, നിങ്ങളുടെ പുതിയ ഗസ്റ്റ്‌ ലക്ചർ ആണ്…” മാത്‍സ്” ക്ലാസ്സിൽ കയറാൻ പെർമിഷൻ കിട്ടുകയാണെങ്കിൽ ഫൈസൽ എന്റെ ക്ലാസ്സിലും ഇരിക്കേണ്ടി വരും.. കേട്ടോ പൊട്ടിയ ലഡു ഒക്കെ ചിന്നി ചിതറുന്ന പോലെ… താൻ, എടൊ നി എന്നൊക്കെ വിളിച്ചത് പോട്ടെ… ഫ്ലേർട്ട് ചെയ്യാൻ നോക്കിയതും കൂടി നോക്കിയപ്പോ ആണു പറ്റിയ അബദ്ധം എത്ര വലുതാണ് എന്നറിഞ്ഞത്… അബദ്ധം മനസ്സിലാക്കിയ ഞാൻ ഞാൻ : പ്രിൻസിനോട് പറയല്ലേ…. അനു : പാതിരാത്രിക്ക് എന്നെ ഹെല്പ് ചെയ്തതല്ലേ ഞാൻ പറയില്ല… എന്ന പൊക്കോ ലേറ്റ് ആകണ്ട. പിന്നെ ഡ്രൈവ് ചെയ്യുമ്പോ ഉള്ള ഈ ഫോൺ യൂസിങ്, അത് അത്ര നല്ലതല്ല ട്ടോ…

അതെനിക്ക് ഇഷ്ടായി… ഞാൻ തിരിച്ചു പോരാൻ തുടങ്ങി. മനസ്സിൽ മുഴുവൻ അനു മാത്രം. ടീച്ചറെ ആണെന്നു പറഞ്ഞിട്ടും….. എനിക്കെന്തോ അവരോട് പ്രണയം പോലെ. എനിക്ക് ഉറപ്പാണ്. എന്നേക്കാൾ വയസ്സ് കൂടുതലാണ്. പക്ഷെ ഒരു കാര്യവും ഇല്ലാതെ ഈ പാതിരാത്രിയിൽ ഇത്രേം ദൂരം ഡ്രൈവ് ചെയ്യാൻ തോന്നുമോ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു ഞാൻ തിരിച്ചു…. ഇരുട്ട്…. പശ്ചാത്താപത്തിനു ചെയ്ത പാപക്കറ തീർക്കാനാവുമോ?? ഒരിക്കലുമില്ല എന്തിന്, മറ്റൊരു നന്മക്ക് പോലും ചെയ്ത തെറ്റിന്റെ പാപക്കറ തീർക്കാൻ ആവില്ല. ഇരുട്ട് തിങ്ങിയാ ആ മുറിയുടെ ഒരു മൂലയിൽ കാൽമുട്ടുകൾ മടക്കി അവനിരുന്നു. എനിക്ക് വേണമെങ്കിൽ എന്റെ തോക്കിലെ ഒരു ബുള്ളറ്റ് കൊണ്ട് അവനെ തീർക്കാം, വെട്ടുകത്തി കൊണ്ട് ഒരു വെട്ടിനു അവനെ ഇല്ലാതാക്കാം. പക്ഷെ അത് ഞാൻ അവനെ രക്ഷപ്പെടുത്തുന്നതിനു തുല്യമാകും. “മൂന്നു മണിക്കൂർ” നരകം കണ്മുന്നിൽ കാണിക്കുന്ന