Chapter Title : ഇതൾ 🍃 2 [Mayakannan]

സാധാരണയായി തൊണ്ടയനക്കി അവൾ യാതൊരു ഭാവവ്യത്യാസവുമില്ലാതെ തിരികെ നടന്നുപോയി. ആ നിമിഷം ഉള്ളിലുണ്ടായ ആശ്വാസം വളരെ വലുതായിരുന്നു.

ആദ്യത്തെ റൗണ്ടിൽ ആ പെണ്ണിന്റെ മുന്നിൽ ഞാൻ തോറ്റുകൊടുത്തിട്ടില്ല.

വൈകുന്നേരം അഞ്ചരയോടെ ഞാൻ ബാഗുമെടുത്ത് ഓഫീസിൽ നിന്നിറങ്ങി. സിറ്റി ബസ്സിൽ കയറി വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ മനസ്സിനൊരു പ്രത്യേക കുളിർമ തോന്നിയിരുന്നു. അച്ഛന്റെ വെല്ലുവിളികൾക്കും വീർപ്പുമുട്ടലുകൾക്കും മുകളിൽ ഞാൻ എന്റെ വഴി തെളിച്ചെടുക്കുകയാണെന്നൊരു തിരിച്ചറിവ്.

സന്ധ്യ മയങ്ങിയ നേരത്താണ് ഞാൻ വീടിന്റെ ഗേറ്റ് തുറന്നത്. ഉമ്മറത്തെ വാതിൽ ചാരിയിട്ടിരുന്നതേയുള്ളൂ.

ഹാളിലേക്ക് കാലെടുത്തു വെച്ചപ്പോൾത്തന്നെ എന്റെ കണ്ണുകൾ ഉടക്കിയത് ഹരണികയിലായിരുന്നു. സത്യത്തിൽ, മാസങ്ങളായി ഞാൻ അവളെ ഇങ്ങനെ ഇത്രയും അടുത്ത്, ശരിക്കും ഒന്നുകാണുന്നത്.

ഇടയ്ക്കിടെ ഫോണിലൂടെ ശബ്ദം കേൾക്കാറുണ്ടെങ്കിലും, തറവാട്ടിലേക്ക് ഞാൻ അധികം പോകാതിരുന്നതുകൊണ്ട് അവളുടെ ഈ പുതിയ മാറ്റങ്ങൾ ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടേയുണ്ടായിരുന്നില്ല. കുട്ടിക്കാലത്ത് എന്റെ പിന്നാലെ നടന്ന് ശാഠ്യം പിടിച്ചിരുന്ന ആ പഴയ പെൺകുട്ടിയെയല്ല ഞാനവിടെ കണ്ടത്.

ഏതാനും മാസങ്ങൾ കൊണ്ട് അവൾ ഒരു പൂർണ്ണ സ്ത്രീയായി പാകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

അവൾ ധരിച്ചിരുന്ന ആ ഇളം മഞ്ഞ ചുരിദാർ അവളുടെ ശരീരത്തോട് ഇഴുകിച്ചേർന്നു നിന്നിരുന്നു. കഴുത്തിന്റെ ഭാഗത്ത് ചെറിയ വെള്ളക്കല്ലുകൾ പതിപ്പിച്ച ആ വസ്ത്രം അവളുടെ ഗോതമ്പുനിറത്തിന് വല്ലാത്തൊരു പ്രൗഢി നൽകി.

പണ്ട് കണ്ടിരുന്ന ആ മെലിഞ്ഞുണങ്ങിയ രൂപം പാടെ മാറിയിരിക്കുന്നു. പെൺമയുടെ എല്ലാ ലക്ഷണങ്ങളോടെയും വിരിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ഒരു ഉടൽഭംഗി. ഉരുണ്ട മുഴുത്ത പഞ്ഞിമുലകളും

അതിന് മുകളിലൂടെ ഒതുക്കിപ്പിടിച്ചിട്ടിരുന്ന ദുപ്പട്ടയുടെ നേർത്ത മറയും, അല്പം ഒതുങ്ങി തുടുത്ത അരക്കെട്ടും അവളുടെ ശരീരത്തിന് സ്ത്രീസഹജമായ പുതിയൊരു വശ്യത സമ്മാനിച്ചിരുന്നു.

ഓരോ ചലനത്തിലും ആ