Chapter Title : ഇതൾ 🍃 2 [Mayakannan]

ഭംഗി തെളിഞ്ഞുകാണാമായിരുന്നു.

അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ അതിലുമെനിക്ക് അത്ഭുതം തോന്നി. പണ്ടത്തെ ആ വട്ടമുഖത്തിന് ഇപ്പോൾ നല്ലൊരു പൂർണ്ണത വന്നിരിക്കുന്നു. ഇളം ചുവപ്പു പടർന്ന കവിളുകൾ.

കട്ടിയില്ലാത്ത ആ പുരികങ്ങൾക്ക് താഴെ കണ്മഷിയെഴുതിയ വലിയ മിഴികൾ വിടർന്നുനിന്നു. ആ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കത്തിന് ഇപ്പോഴും പഴയ ആ പവിത്രതയുണ്ടായിരുന്നു എന്നോടുള്ള അടങ്ങാത്ത സ്നേഹവും, പരിഭവവും, ആരാധനയും കലർന്ന ആ ഒരൊറ്റ നോട്ടം.

അധരങ്ങളിൽ അനാവശ്യമായ ലിപ്സ്റ്റിക്കിന്റെ പൊലിമയൊന്നുമില്ലാതെ, കടിച്ചാൽ ചോര പൊടിയുന്ന സ്വാഭാവികമായ തുടുപ്പുണ്ടായിരുന്നു. കാതുകളിൽ അണിഞ്ഞിരുന്ന ചെറിയ ജിമിക്കികൾ അവളുടെ ഓരോ തലയാട്ടലിലും പതുക്കെ ഊഞ്ഞാലാടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

എടുത്തുപറയേണ്ടത് അവളുടെ മുടിയുടെ ഭംഗിയാണ്. പണ്ടൊക്കെ അലസമായി കെട്ടിവെച്ചിരുന്ന മുടി ഇപ്പോൾ അരയ്ക്കൊപ്പം കനത്തിൽ തഴച്ചു വളർന്നിരിക്കുന്നു. ഇളം കാറ്റിൽ പാറിപ്പറക്കാത്തവിധം പകുതി മാത്രം പിന്നിലേക്ക് ക്ലിപ്പിട്ട് ബാക്കി നെഞ്ചിലേക്ക് ഒഴുക്കിയിട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.

കാറ്റിൽ അവളുടെ ആ കാർകൂന്തലിന്റെ നേർത്ത സുഗന്ധം എന്റെ നാസികയിലേക്ക് അടിച്ചുകയറി. ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ ആരും കൊതിക്കുന്ന, ഏതൊരു പുരുഷന്റെയും കണ്ണുകളെ പിടിച്ചുനിർത്താൻ പോന്ന അത്രയും ലാവണ്യം അവൾക്ക് കൈവന്നിരിക്കുന്നു എന്നൊരു സത്യം മനസ്സുകൊണ്ട് അംഗീകരിക്കാൻ എനിക്ക് ഒരു നിമിഷം പോലും മടിക്കേണ്ടി വന്നില്ല.

എന്നാൽ, ആ സൗന്ദര്യത്തിന്റെ പൂർണ്ണതയ്ക്ക് മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോഴും എന്റെയുള്ളിൽ പഴയ ആ അന്യതാബോധം തന്നെയായിരുന്നു. അവൾ എത്ര മനോഹരിയായി മാറിയാലും, കുടുംബക്കാർ എന്റെ കഴുത്തിലേക്ക് നിർബന്ധിച്ച് ചാർത്താൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഒരു ഭാരമായിട്ടല്ലാതെ, എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കൂടെക്കൂട്ടേണ്ട ഒരു പ്രണയിനിയായി അവളെ ഉൾക്കൊള്ളാൻ എന്റെ മനസ്സ് അപ്പോഴും

എന്നെ അനുവദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. ആ വിടർന്ന കണ്ണുകളിൽ ഞാൻ കണ്ടത് എന്നോടുള്ള അവകാശവാദങ്ങളുടെ മാത്രം ഒരു വലിയ