Chapter Title : ഇതൾ 🍃 5 [Mayakannan]

ഞാൻ കോടതിയിൽ നിന്ന് ഡിവോഴ്സ് വാങ്ങി. അതിനുശേഷം ഇന്നുവരെ ഞാൻ അവനെ കണ്ടിട്ടില്ലായിരുന്നു... ഇന്ന് ആ മറൈൻ ഡ്രൈവിൽ വെച്ച് പെട്ടെന്ന് അവനെ കണ്ടപ്പോൾ... ആ പഴയ ഓർമ്മകൾ മുഴുവൻ എന്റെ കൺമുന്നിൽ വന്നുനിന്നു ഹരി. അതാ എന്റെ സമനില തെറ്റിപ്പോയത്..."

​അനു ഒരു ദീർഘശ്വാസത്തോടെ എന്നെ നോക്കി. ആ കണ്ണുകളിൽ കുറ്റബോധം നിറഞ്ഞുതുളുമ്പി.

​"പിന്നെ... എന്റെ കൂടെ കോളേജിൽ പഠിച്ച ഒരു കൂട്ടുകാരി വഴിയാണ് എനിക്ക് ഈ ജോലി കിട്ടുന്നത്. പക്ഷേ, ആ സംഭവത്തിനു ശേഷം... എനിക്ക് ആണുങ്ങളോട് വല്ലാത്തൊരു വെറുപ്പായിരുന്നു ഹരി. അന്ന് നീ കാരണം എന്റെ ദേഹത്ത് കാപ്പി വീണപ്പോൾ നിന്നോട് ഞാൻ അങ്ങനെയൊക്കെ പെരുമാറിയത്... എന്റെ ഉള്ളിലെ ആ വെറുപ്പ് കാരണമായിരുന്നു. സോറി ഹരി... നിന്നോട് ഞാൻ അന്ന് അങ്ങനെ പെരുമാറാൻ പാടില്ലായിരുന്നു…”

​അത്രയും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ വീണ്ടും എന്റെ മുന്നിലേക്ക് തലതാഴ്ത്തി വിങ്ങിപ്പൊട്ടി.

​തന്റെ മുൻപിൽ വെറുമൊരു കൊച്ചു പയ്യനായി നിന്നിരുന്ന എന്നോട്, സ്വന്തം ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും ആഴമേറിയ മുറിവുകൾ തുറന്നുകാട്ടി മാപ്പിരക്കുന്ന ആ പെൺകുട്ടിയെ നോക്കിനിൽക്കാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. ഞാൻ പതുക്കെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി, യാതൊരു സങ്കോചവുമില്ലാതെ അവളെ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചു. എന്റെ കൈകൾ അവളുടെ തോളിൽ മുറുകി. ഒരു വാക്കുപോലും ആ നിമിഷം എനിക്ക് പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല പക്ഷേ, എന്റെ നെഞ്ചിലെ ആ ചൂടും, എന്റെ കണ്ണിൽ നിന്ന് അവളുടെ തലമുടിയിലേക്ക് വീണ കണ്ണീർത്തുള്ളികളും അവളോട് പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഇനി ഒരിക്കലും ഇവളെ ആരും നോവിക്കാൻ ഞാൻ അനുവദിക്കില്ലെന്ന്……

​ആ നിമിഷം ഉള്ളിൽ തോന്നിയത് വെറുമൊരു സഹതാപം