Chapter Title : ജാതകം ചേരുമ്പോൾ 15 [കാവൽക്കാരൻ]

ചെറിയ സിന്ദുരപ്പൊട്ട്, അതൊരു ചുവപ്പ് നിറത്തിന്റെ ചെറിയ സ്പർശം മാത്രമായിരുന്നെങ്കിലും… ആ നിറം അവളുടെ നീല കണ്ണുകളുടെ മായാജാലത്തോട് ചേർന്ന്, സൗന്ദര്യത്തിന് ഒരു പൂർണത നൽകി.

കൃഷ്ണമണികളോടൊപ്പം ആ താലിമാലയുടെ സ്വർണ്ണനിറവും, നെറ്റിയിലെ സിന്ദുരവും, അവളുടെ നടപ്പിലെ ലാളിത്യവും ചേർന്ന്—

കല്ല്യാണി സുന്ദരിയായ സ്ത്രീ മാത്രമല്ലായിരുന്നു, ഒരു "പൂർണ്ണ സ്ത്രൈണതയുടെ" രൂപം തന്നെയായിരുന്നു....

ഇവരിൽ ആരാണ് കൂടുതൽ ഭംഗി എന്ന് ചോദിച്ചാൽ അതിന് പൂർണമായ ഉത്തരമില്ലായിരുന്നു... പക്ഷേ ഇന്ന് കല്ല്യാണി ഒരു പൊടിക്ക് സീൻ തൂക്കി....

ഞാൻ മായയെ നോക്കിയപ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്ത് അസൂയയോ കുശുമ്പോ ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു ഒരു ചെറിയ ചിരി മാത്രം....

കല്ല്യാണിയേ നോക്കിയപ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്തെ ഭാവം എനിക്ക് പിടികിട്ടിയില്ല....

കല്ല്യാണി എന്നേ ഒന്ന് നോക്കുന്നുപോലുമില്ല... അതെന്നെ വിഷമിപ്പിച്ചെങ്കിലും ഞാൻ അത് പുറത്തു കാട്ടിയില്ല.... ഞാനും അവളേ മൈൻഡ് ചെയ്യാത്ത പോലേ ഇരുന്നു....

"ചേച്ചി പോവാം..... "

കല്ല്യാണി ദേവൂചേച്ചിയോടായി ചോദിച്ചു.....

"എന്ന ഞങ്ങളും ഉണ്ട്... കുറെയായി ഒന്ന് പുറത്ത് ഒക്കെ ഇറങ്ങണം എന്ന് വിചാരിക്കുന്നു.... "

അവളുടെ ഏട്ടന്മാർ തെണ്ടികളാണ്, ഇവന്മാർക്കൊക്കെ ഇവിടേ തന്നെ ഇരുന്നൂടെ... വെറുതെ ഒലിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയിട്ട് ഇറങ്ങിക്കോളും....

"എന്ന ഇവരെ രണ്ടുപേരെയും കൂടേ കൂട്ടിക്കോ...."

ലളിതയാന്റി മായയെയും ആദിയെയും നോക്കി പറഞ്ഞു....

എന്നേ ആർക്കും വേണ്ടേ മൈര്.....

അല്ലെങ്കിലും ഞാൻ എന്നും ഒറ്റക്കാണല്ലോ....

"ഞാൻ ഇല്ല.... "

മായ തന്റെ മറുപടി വ്യക്തമാക്കി.....

ആദിയേ നോക്കിയപ്പോൾ അവൻ അവരുടെ കൂടേ പോകുന്നതിൽ പ്രശ്നമൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല....

"നീ പോവുന്നില്ലേ.... "

അമ്മയാണ് ചോദിച്ചത്.... തള്ളക്ക് ഇപ്പോഴാണോ എന്നേ ഓർമ്മ വന്നത്....

"ഏയ്‌ ഞാൻ ഒന്നും പോ "

"കാറിൽ സ്ഥലമില്ല... "

എന്റെ മറുപടി മുഴുമിപ്പിക്കുന്നതിനു മുന്പേ കല്ല്യാണിയുടെ മറുപടിയെത്തി....

കാറിൽ സ്ഥലമില്ല എന്നുപോലും, വിക്കാനിട്ട കാറുപോലെ കുറെയെണ്ണം മുറ്റത്തുണ്ട് എന്നിട്ടാണ് അവൾടെ ഈ വർത്താനം...... 😤

പക്ഷേ എനിക്ക് അതങ്ങോട്ട് ശരിക്കും പൊളിഞ്ഞു കയറി... ഇനി എന്റെ വാശി എന്താണ് എന്ന് ഞാൻ കാണിച്ചു തരാം....

"ഇവിടേ ഒരു ബൈക്ക് ഇല്ലേ ഞാൻ അതെടുത്തോണ്ട് പൊക്കൊണ്ട്...... "

"എങ്ങോട്ട്... "

കല്ല്യാണി