Chapter Title : ജാതകം ചേരുമ്പോൾ 16 [കാവൽക്കാരൻ]

നടക്കുന്നില്ല.... കൈ എടുക്കുന്തോറും ചേച്ചി കൈ മുറുക്കെ പിടിക്കുകയാണ്

ഞാൻ വീണ്ടും ശ്രമിച്ചു.... കാരണം കൂടുതൽ നേരം കിടന്നതുകൊണ്ടാവാം നടു നല്ല വേദന...

ഒടുവിൽ ചേച്ചിയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും എന്റെ കൈ അടർത്തിമാറ്റി സാവധാനം ബെഡിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റിരുന്നു...

"സിദ്ധു..... "

ഇരുന്നതും പെട്ടെന്നൊരു വിളി വന്നു....

നോക്കിയപ്പോൾ പാറുവാണ്... അവളുടെ വിളി കേട്ട് ബാക്കിയുള്ളവരും എഴുന്നേറ്റു....

ശേഷം പാറു എന്റെ നേർക്ക് ഓടി വന്നു...

“സിദ്ധു.....”

ആ ഒരു വിളി മാത്രമേ ഞാൻ കേട്ടുള്ളു... അപ്പോഴേക്കും പാറു എന്നേ കെട്ടി പിടിച്ചു കരയാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു....എത്ര ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും കരച്ചിലിന്റെ ശക്തിയും കെട്ടി പിടിച്ചതിന്റെ മുറുക്കവും കുറഞ്ഞില്ല....

അവസാനം ദേവു ചേച്ചിയും കാർത്തു ചേച്ചിയും കൂടിയാണ് പാറുവിനെ എന്നിൽ നിന്നും അടർത്തിയത്...

ഞാൻ ദേവു ചേച്ചിയേ ഒന്ന് നോക്കി..

ഉറക്കം വിട്ട കണ്ണുകൾ ചുവന്നിരുന്നു—

ആ കണ്ണുകളിൽ ഞാൻ കണ്ടത് എത്ര കരഞ്ഞാലും തീരാത്തൊരു സ്നേഹവേദനയായിരുന്നു

ചേച്ചി എന്റെ കൈ വീണ്ടും പിടിച്ചു:

എന്തോ പറയാൻ വന്നപ്പോഴേക്കും ആ ചുണ്ടുകൾ വിറച്ചു....പിന്നേ എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും ചേച്ചിയുടെ വായിൽ നിന്നും വാക്കുകൾ വന്നില്ല... അവസാനം ചേച്ചിയും കീഴടങ്ങി.... ശബ്ദമില്ലാതെ മുഖം കുനിച്ചു ചേച്ചി കരയാൻ തുടങ്ങി... ഒരു എങ്ങൽ മാത്രമായിരുന്നു എനിക്ക് കേൾക്കാൻ സാധിച്ചത്...

എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒന്നുകൂടി വേദനയുണർന്നു

അത് തലവേദനയല്ല… മറിച്ച് ചേച്ചിമാരുടെ കണ്ണുനീർ കണ്ടുള്ള കുറ്റബോധമായിരുന്നു..

ചേച്ചിയേ നന്ദു ചേച്ചി പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി... കരഞ്ഞു തളർന്ന പാറുവിനോടും ഞാൻ പുറത്ത് പോയി ഒന്ന് മുഖം ഒക്കെ കഴുകി വരാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു... ആദ്യം വിസമ്മതിച്ചെങ്കിലും അവളും റൂമിന് വെളിയിലോട്ട് പോയി...

രാവിലേ എങ്ങനെയാണോ മഴ ഇപ്പോഴും അതുപോലെ തകർത്തു പെയ്യുന്നുണ്ട്...ഒരു തരം ഊമ്പിയ മഴ അത് ഇന്ന് പെയ്തില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ എന്റെ ചേച്ചിമാരുടെ കണ്ണുനീർ എനിക്ക് കാണേണ്ടി വരില്ലായിരുന്നു... 😤

"മോനേ ഇപ്പോ എങ്ങനുണ്ടടാ... "

എന്നേ ചിന്തകളിൽ നിന്നും ഉണർത്തിയത് കാർത്തു ചേച്ചിയുടെ ചോദ്യമായിരുന്നു..

"വേദനയുണ്ട്... പക്ഷേ കുഴപ്പമില്ല ചേച്ചി... "

ചേച്ചി തലയിലെ കെട്ടും ബാൻഡേജും പരിശോധിക്കുകയാണ്...

"ആ കുട്ടി നന്നായിട്ട് കെട്ടിയിട്ടുണ്ട്... "

കാർത്തു