Chapter Title : ജീവിത സൗഭാഗ്യം 17 [മീനു]

ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു, ഓഫീസ് നു പുറത്തു. സിദ്ധു ൻ്റെ കാർ കണ്ടതും അവൾ ഓടി വന്നു കയറി.

മീര: നീ എന്നെ ഡ്രോപ്പ് ചെയ്യ്....

സിദ്ധു: എന്താ ഡീ കാണണം എന്ന് പറഞ്ഞത്? അലൻ എവിടെ?

മീര: അലൻ വരാം എന്ന് പറഞ്ഞു. ഞാൻ വേണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞു...

സിദ്ധു: എന്ത് പറ്റി?

മീര: എനിക്ക് നിന്നെ കാണണം.

സിദ്ധു: ഹ്മ്മ് പറ ഡീ....

മീര: ഡാ... നിമ്മി ആയിട്ട് എന്തായിരുന്നു? തകർത്തോ?

സിദ്ധു: നന്നായിരുന്നു. ഇതിനു ആണോ സീരിയസ് ആയിട്ട് കാണണം എന്ന് പറഞ്ഞത്?

മീര: ഹാ... നീ എന്താ കിടന്നുറങ്ങിയത്? അതും അന്തം വിട്ടു?

സിദ്ധു: ഡീ നന്നായി കളിച്ചു... പിന്നെ അങ്ങ് ഉറങ്ങി പോയി...

മീര: നമ്മൾ കളിച്ചപ്പോൾ ഒന്നും അങ്ങനെ ഇല്ലായിരുന്നല്ലോ ഡാ...

സിദ്ധു: ഹ്മ്മ്... ടൈം ഉണ്ടായിരുന്നല്ലോ... അതുകൊണ്ട്... പിന്നെ നമ്മൾ ഒരിക്കലും റസ്റ്റ് എടുക്കില്ലല്ലോ....

അത് കേട്ടപ്പോൾ മീരക്ക് സന്തോഷം ആയി. അവൾ അവന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് ചേർന്ന് അമർന്നു. അവൾ അവന്റെ കവിളിൽ ചുംബിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

മീര: ഡാ... അവളുടെ കളി ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ നിനക്കു നന്നായിട്ട്?

സിദ്ധു: ഹാ... ഡീ... നല്ലതായിരുന്നു.

മീര: നമ്മുടേതിനേക്കാൾ നല്ലതായിരുന്നോ?

സിദ്ധു: നീ എന്താ ഇങ്ങനെ ചോദിക്കുന്നെ?

മീര: ഞാൻ ചോദിച്ചു എന്നെ ഉള്ളു.

സിദ്ധു: നിനക്കു പേടി ഉണ്ടോ ഞാൻ നിന്നെ ഇട്ടു അവളുടെ കൂടെ പോകും എന്ന്?

മീര: ഒരിക്കലും ഇല്ല.

സിദ്ധു: പിന്നെ?

മീര: ഒരു possessiveness ....

സിദ്ധു: പോടീ....

മീര അവൻ്റെ ചുണ്ടിൽ ചുംബിച്ചു.

മീര: