Chapter Title : Joan's sons [JAS]

അറിയാഞ്ഞിട്ടല്ലേ ഒന്ന് കൂടെ വാ , നിനക് എന്താ വേണ്ടേ ന്ന് വെച്ച തരാം

അജ്മൽ : എന്തും തരുമോ ...?

റിയ : തരാം

അജ്മൽ : പിന്നെ വാക്ക് മാറരുത് ,ഞാൻ ചോദിക്കുന്നത് തരേണ്ടി വരും ,

ഇപ്പൊ വേണ്ട ഞാൻ ചോദിക്കും അപ്പോൾ

റിയ : നീ വാ ..നമുക്ക് എന്ത്‌ വേണേലും ചെയ്യാ

അവർ രണ്ട് പേരും ഹബീബയുടെ വീട്ടിൽ എത്തി ബെൽ അടിച്ചു ...

വാതിൽ തുറന്ന് വന്ന ഹബീബയെ കണ്ട് അജ്മൽ അന്തംവിട്ട് വാഴും പൊളിച്ചു നോക്കി നിന്നുപോയി  ...

കാരണം സ്കൂളിൽ യൂണിഫോം ഇട്ട് ഒന്നും കാണിക്കാതെ  പൊത്തിവെച്ചാണ് നടക്കുക ..

എന്നാൽ ഇപ്പോൾ ടെയ്റ്റ് ടീഷർട്ടും ഷോർട്സും ഇട്ട് മുലയോക്കെ തള്ളി നിന്നിട്ടുള്ള രൂപം ഒരു നിമിഷം അജ്മൽ കൊതിച്ചു പോയി ,, ഒരു കളി കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ...

ഹബി : നീയെന്താടാ വാഴും പൊളിച്ചിരിക്കുന്നെ ..

ഹബിയുടെ ചോദ്യം കേട്ടാണ് അജ്മൽ സ്വപ്നത്തിൽ നിന്ന് ഉണർന്നപോലെ ഉണർന്നത് ..

റിയ : നിനക്കെന്ത് പറ്റിയെടാ ,, മുഖം എന്തോ പോലെ

അജ്മൽ : ഒന്നുല്ല...

ഹബീബ : വർത്തമാനം ഒക്കെ ഇനി അകത്തിരുന്നിട്ട് ആവാം .. വാ രണ്ടാളും

മൂവരും അകത്തു കയറി ഇരുന്നു ...

അജ്മൽ വാങ്ങിയ മൈലാഞ്ചി ഹബീബയെ ഏല്പിച്ചു ...

ഹബീബ : ഇരിക്ക് ട്ടോ ഞാൻ കുടിക്കാൻ വല്ലതും എടുക്കാം ...

അല്പസമയത്തിനകം ചെറു നാരങ്ങയും ടാങ്കും മിക്സക്കിയ വെള്ളം കൊണ്ട് അവർക്ക് കൊടുത്തു ...

ഹബീബ : ഇവിടാരും ഇല്ല അതാണ് ഇപ്പൊ വരാൻ പറ്റുമോ എന്ന് ചോദിച്ചത് ..

അല്ലെങ്കിൽ ഇക്ക സമ്മതിക്കില്ല

റിയ : അയ്യോ അപ്പൊ പ്രശ്‌നം ആകുവോ

ഹബീബ : ഒരു പ്രശ്നവും ഇല്ല .. ഇവനായത് കൊണ്ട് മാത്രമാണ് ഞാൻ ഇട്ട് തരാമെന്ന് പറഞ്ഞത്

അജ്മൽ അല്പം പ്രൗഢിയോടെ റിയയെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു ...

റിയയുടെ മനസ്സിലും തനിക്ക് വേണ്ടി ഇതൊകെ ചെയ്ത് കൊടുക്കുന്ന അജ്മലിനോട് ചെറിയ ഇഷ്ടമൊക്ക