Chapter Title : കാലഭ്രംശം 1 വനം [𝐌𝐀𝐘𝐀𝐊𝐀𝐍𝐍𝐀𝐍]

എരിഞ്ഞടങ്ങി. മൊബൈൽ ഫോണിന്റെ ഫ്ലാഷ് ലൈറ്റുകൾ ഓൺ ചെയ്ത് ഞങ്ങൾ വീണ്ടും നടക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇപ്പോൾ കാടിന്റെ നിശബ്ദതയ്ക്ക് വല്ലാത്തൊരു കനം വെച്ചതുപോലെ. ഞങ്ങളുടെ കാലൊച്ചകൾ മാത്രമാണ് ആകെ കേൾക്കാനുള്ളത്. കോടമഞ്ഞ് ഒരു നേർത്ത മൂടുപടം പോലെ ഞങ്ങൾക്ക് ചുറ്റും ഒഴുകിനടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​കുറച്ചുദൂരം കൂടി നടന്നപ്പോൾ, മുന്നിൽ നടക്കുകയായിരുന്ന വിശാഖ് പെട്ടെന്ന് നിന്നു. അവന്റെ മൊബൈലിലെ വെളിച്ചം കാട്ടുപാതയുടെ ഇടതുവശത്തുള്ള ഒരു മരച്ചുവട്ടിലേക്ക് നീണ്ടിരിക്കുകയാണ്.

​"എന്താടാ... എന്ത് പറ്റി? അവിടെ എന്താ?"

ഞാൻ വേഗത്തിൽ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.

​അവൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ആ വെളിച്ചം അങ്ങോട്ടേക്ക് തന്നെ അടിച്ചു പിടിച്ചു നിന്നു. ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും അവന്റെയടുത്തേക്ക് ഓടിയെത്തി. ആ വെളിച്ചത്തിൽ കണ്ട കാഴ്ച ഞങ്ങളുടെ രക്തം മരവിപ്പിച്ചു കളഞ്ഞു.

റോഡരികിലെ കാടുപിടിച്ചു കിടക്കുന്ന അതേ ഇരുമ്പുബോർഡ്! മഞ്ഞ പെയിന്റിൽ മുന്നോട്ടേക്ക് ഒരു അമ്പടയാളം. അതിനു താഴെ മങ്ങിത്തുടങ്ങിയ അക്ഷരങ്ങൾ…

​'സുഗന്ധഗിരി - 5 KM'

​"ഇത്... ഇത് നേരത്തെ കണ്ട അതേ ബോർഡ് അല്ലെ?"

കാവ്യയുടെ ശബ്ദം തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങി. അവൾ പേടികൊണ്ട് മാളവികയുടെ കൈകളിൽ ഇറുകെ പിടിച്ചു.

​"അതെങ്ങനെ ശരിയാകും? നമ്മൾ ആ ബോർഡും കടന്ന് മുന്നോട്ടല്ലേ വന്നത്? പിന്നെ പിന്നിലാക്കി പോന്ന ബോർഡ് എങ്ങനെയാ വീണ്ടും നമ്മുടെ മുന്നിൽ വരുന്നത്?"

രോഹിത്തിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഇപ്പോൾ വെപ്രാളം വ്യക്തമായിരുന്നു.

​"അപ്പൊ നമ്മൾ വഴിതെറ്റി വട്ടം ചുറ്റുകയാണോ?"

മാളവിക ചോദിച്ചു.

​"വട്ടം ചുറ്റാനോ? എങ്ങനെ? നമ്മൾ ഈ ഒരൊറ്റ വഴിയിലൂടെയല്ലേ ഇത്രയും നേരം നേരെ നടക്കുന്നത്. ഇടയ്ക്ക് വേറെ തിരിവുകളോ വഴികളോ ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നല്ലോ,"

വിശാഖ്