Chapter Title : കാലഭ്രംശം 1 വനം [𝐌𝐀𝐘𝐀𝐊𝐀𝐍𝐍𝐀𝐍]

വഴി സുഗന്ധഗിരിയിലേക്ക് തിരിയുന്നത് എവിടുന്നാ? അവിടെയൊരു പഴയ എസ്റ്റേറ്റ് ബംഗ്ലാവുണ്ട്. ഞങ്ങൾ അങ്ങോട്ടാ..."

ചായ അരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ആ മനുഷ്യന്റെ കൈകൾ പെട്ടെന്നൊന്ന് നിന്നു. തിളയ്ക്കുന്ന വെള്ളത്തിന്റെ ശബ്ദം മാത്രം ആ കടയിൽ മുഴങ്ങി. അയാൾ പതിയെ തലയുയർത്തി ഞങ്ങളെ ഓരോരുത്തരെയും നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ അതുവരെയില്ലാത്ത എന്തോ ഒരു വല്ലായ്മ ഉള്ളതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി.

​"സുഗന്ധഗിരിയിലേക്കോ?"

അയാളുടെ ശബ്ദം കുറച്ചൊന്ന് താഴ്ന്നിരുന്നു.

"കോലിച്ചാൽ എത്തുമ്പോൾ ഇടത്തോട്ട് ഒരു മൺവഴിയുണ്ട്. അതിലെ പോയാൽ മതി.പക്ഷെ..."

​"പക്ഷെ?"

ഞാൻ അറിയാതെ ചോദിച്ചുപോയി.

​അയാൾ ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ടു

"അവിടെ ഇപ്പോൾ എസ്റ്റേറ്റുകൾ ഒന്നും കാര്യമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നില്ല മോനെ. എല്ലാം കാടുമൂടിക്കിടക്കുവാ... വഴി തെറ്റാതെ നോക്കണം. കഴിഞ്ഞ ആഴ്ചത്തെ മഴയിൽ ആ കാട്ടുപാതയാകെ തകർന്നു കിടക്കുകയാ. ജീപ്പായതുകൊണ്ട് കയറിപ്പോകുമായിരിക്കും."

അയാൾ ഒന്ന് നിർത്തി, എന്നിട്ട് വല്ലാത്തൊരു നോട്ടത്തോടെ പറഞ്ഞു,

"പിന്നെ... ഇരുട്ടും മുൻപേ അവിടെ എത്തുന്നതാ നല്ലത്. ഈ സമയത്ത് ആ കാട്ടിലേക്ക് ആരും അങ്ങനെ പോകാറില്ല."

​ആ വാക്കുകളിൽ വെറുമൊരു മുന്നറിയിപ്പിനേക്കാൾ എന്തോ ഒരു ഭയം ഒളിച്ചിരിപ്പുണ്ടോ എന്ന് ഞാൻ സംശയിച്ചു. എനിക്ക് ചുറ്റും നിന്ന രോഹിത്തും വിശാഖും അതൊന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചെങ്കിലും, അവരത് പുറത്തുകാണിച്ചില്ല.

​"അതൊന്നും കുഴപ്പമില്ല ചേട്ടാ, ഞങ്ങൾ ഇരുട്ടും മുൻപേ അവിടെയെത്തും. ജീപ്പല്ലേ, ഏത് കാടും നമ്മൾ കയറും!"

രോഹിത് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവരത് വെറുമൊരു തമാശയായി മാത്രമേ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ എന്ന് ആ ചിരിയിൽ നിന്നും എനിക്ക് മനസ്സിലായി.

​പക്ഷേ, എന്തുകൊണ്ടോ ആ കടക്കാരന്റെ വാക്കുകൾ എന്റെ മനസ്സിലൊരു കൊളുത്തിട്ടു വലിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി. ഞാൻ തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോൾ, ദേവുവിന്റെ