Chapter Title : കാലഭ്രംശം 1 വനം [𝐌𝐀𝐘𝐀𝐊𝐀𝐍𝐍𝐀𝐍]

മുഖത്തും അതേ ആശങ്ക നിഴലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ എന്നെയൊന്ന് നോക്കി, പിന്നെ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ജീപ്പിലേക്ക് കയറി.

​റേഡിയേറ്ററിലെ വെള്ളം നിറച്ച് ബോണറ്റ് വലിച്ചടച്ച ശബ്ദം കേട്ടാണ് ഞാൻ ചിന്തകളിൽ നിന്നുണർന്നത്.

എല്ലാവരും വണ്ടിയിൽ കയറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ജീപ്പിന്റെ എൻജിൻ വീണ്ടും ഇരമ്പി. കടക്കാരൻ അപ്പോഴും ആ പഴയ കടയുടെ പടിപ്പടിയിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെത്തന്നെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​പൂക്കോട് പിന്നിട്ട് കോലിച്ചാലിലേക്കുള്ള വഴി തിരിയുമ്പോൾ കാടിന് ഇരുട്ട് കൂടിവരുന്നതായി എനിക്ക് തോന്നി. മരങ്ങൾക്ക് പെട്ടെന്ന് ഉയരം കൂടിയതുപോലെ. വെളിച്ചം കടക്കാത്ത ആ കാട്ടുപാതയിലൂടെ സുഗന്ധഗിരിയിലെ ആ പഴയ എസ്റ്റേറ്റ് ലക്ഷ്യമാക്കി വണ്ടി മുന്നോട്ട് കുതിക്കുമ്പോൾ, പ്രകൃതി ഞങ്ങളെ ഏതോ വലിയൊരു കെണിയിലേക്ക് സ്വാഗതം ചെയ്യുകയാണോ എന്ന് എന്റെ ഉള്ളിലിരുന്ന് ആരോ മന്ത്രിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.

കോലിച്ചാൽ കഴിഞ്ഞുള്ള ആ തിരിവ് ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ ആരുടെയും ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടില്ല. ടാർ ചെയ്ത റോഡിൽ നിന്ന് പെട്ടെന്ന് കാട്ടിലേക്ക് വെട്ടിത്തുറന്ന ഒരു മൺവഴി. ആ ചായക്കടക്കാരൻ പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ, കഴിഞ്ഞ ആഴ്ചത്തെ മഴയിൽ ആകെ തകർന്ന് കിടക്കുകയാണ് പാത. ജീപ്പ് ആ വഴിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞതും ഒരു വലിയ വള്ളിക്കുടിലിനുള്ളിലേക്ക് കയറിയതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി.

ഇരുവശത്തും ഇടതൂർന്നു നിൽക്കുന്ന മരങ്ങൾ സൂര്യപ്രകാശത്തെ ഏതാണ്ട് പൂർണ്ണമായും തടഞ്ഞുനിർത്തിയിരുന്നു. ജീപ്പിന്റെ വലിയ ടയറുകൾ ചരൽക്കല്ലുകളിലും ചെളിയിലും അമർന്നുകയറുന്ന ശബ്ദം മാത്രം കാടിന്റെ നിശബ്ദതയെ ഭേദിച്ചു.

​കുണ്ടും കുഴിയും നിറഞ്ഞ ആ വഴിയിലൂടെ വണ്ടി വല്ലാതെ ഉലഞ്ഞാണ് മുന്നോട്ട് പോയിരുന്നത്. പുറകിലിരിക്കുന്നവർ പരസ്പരം കൂട്ടിയിടിക്കാതിരിക്കാൻ ജീപ്പിന്റെ ഇരുമ്പുകമ്പികളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. തണുപ്പിന് പകരം കാടിന്റേതായ ഒരുതരം വിയർപ്പും പച്ചിലകളുടെ നനഞ്ഞ ഗന്ധവുമാണ് ഇപ്പോൾ അന്തരീക്ഷത്തിൽ.